1હે યહોવાહ, અમારા પર જે આવી પડ્યું તેનું તમે સ્મરણ કરો. ધ્યાન આપીને અમારું અપમાન જુઓ. 2અમારું વારસા પારકાઓના હાથમાં, અમારાં ઘરો પરદેશીઓના હાથમાં ગયાં છે. 3અમે અનાથ અને પિતાવિહોણા થયા છીએ અને અમારી માતાઓ વિધવા થઈ છે. 4અમે અમારું પાણી પૈસા આપીને પીધું છે, અમે અમારાં પોતાનાં લાકડાં પણ વેચાતાં લીધાં છે. 5જેઓ અમારી પાછળ પડ્યા છે તેઓ અમને પકડી પાડવાની તૈયારીમાં છે. અમે થાકી ગયા છીએ અને અમને વિશ્રામ મળતો નથી. 6અમે રોટલીથી તૃપ્ત થવા માટે મિસરીઓને તથા આશ્શૂરીઓને તાબે થયા છીએ. 7અમારા પિતૃઓએ પાપ કર્યું અને તેઓ રહ્યા નથી. અમારે તેઓના પાપની સજા ભોગવવી પડે છે. 8ગુલામો અમારા પર રાજ કરે છે, તેઓના હાથમાંથી અમને મુક્ત કરનાર કોઈ નથી. 9અરણ્યમાં ભટકતા લોકોની તલવારને લીધે અમારો જીવ જોખમમાં નાખીને અમે અમારું અન્ન ભેગું કરીએ છીએ. 10દુકાળના તાપથી અમારી ચામડી ભઠ્ઠીના જેવી કાળી થઈ છે. 11તેઓએ સિયોનમાં સ્ત્રીઓ પર અને યહૂદિયાનાં નગરોમાં કન્યાઓ પર બળાત્કાર કર્યો છે. 12તેઓએ રાજકુમારોને હાથ વડે લટકાવી દીધા અને તેઓએ વડીલોનું કોઈ માન રાખ્યું નહિ. 13જુવાનો પાસે દળવાની ચક્કી પિસાવવામાં આવે છે. છોકરાઓ લાકડાના ભારથી લથડી પડે છે. 14વયસ્કો હવે ભાગળમાં બેસતા નથી જુવાનોએ ગીતો ગાવાનું છોડી દીધું છે. 15અમારા હૃદયનો આનંદ હવે રહ્યો નથી. નાચને બદલે રડાપીટ થાય છે. 16અમારા માથા પરથી મુગટ પડી ગયો છે! અમને અફસોસ! કેમ કે અમે પાપ કર્યું છે. 17આને કારણે અમારાં હૃદય બીમાર થઈ ગયાં છે અને અમારી આંખોએ અંધારાં આવી ગયાં છે. 18કારણ કે સિયોનનો પર્વત ઉજ્જડ થઈ ગયો છે તેના પર શિયાળવાં શિકારની શોધમાં ભટકે છે. 19પણ, હે યહોવાહ, તમારું રાજ સર્વકાળ સુધી રહે છે. તમારું રાજ્યાસન પેઢી દરપેઢીનું છે. 20તમે શા માટે અમને હંમેશને માટે ભૂલી જાઓ છો? અમને આટલા બધા દિવસ સુધી શા માટે તજી દીધા છે? 21હે યહોવાહ, અમને તમારી તરફ ફેરવો, એટલે અમે ફરીશું. પ્રાચીન કાળમાં હતા તેવા દિવસો અમને પાછા આપો. 22પણ તમે અમને સંપૂર્ણ રીતે તજી દીધાં છે; તમે અમારા પર બહુ કોપાયમાન થયા છો!
1Remember, Yahweh, what has come on us: Look, and see our reproach. 2Our inheritance is turned to strangers, Our houses to aliens. 3We are orphans and fatherless; Our mothers are as widows. 4We have drunken our water for money; Our wood is sold to us. 5Our pursuers are on our necks: We are weary, and have no rest. 6We have given the hand to the Egyptians, To the Assyrians, to be satisfied with bread. 7Our fathers sinned, and are no more; We have borne their iniquities. 8Servants rule over us: There is no one to deliver us out of their hand. 9We get our bread at the peril of our lives, Because of the sword of the wilderness. 10Our skin is black like an oven, Because of the burning heat of famine. 11They ravished the women in Zion, The virgins in the cities of Judah. 12Princes were hanged up by their hand: The faces of elders were not honored. 13The young men bare the mill; The children stumbled under the wood. 14The elders have ceased from the gate, The young men from their music. 15The joy of our heart is ceased; Our dance is turned into mourning. 16The crown is fallen from our head: Woe to us! for we have sinned. 17For this our heart is faint; For these things our eyes are dim; 18For the mountain of Zion, which is desolate: The foxes walk on it. 19You, Yahweh, remain forever; Your throne is from generation to generation. 20Why do you forget us forever, And forsake us so long time? 21Turn us to yourself, Yahweh, and we shall be turned. Renew our days as of old. 22But you have utterly rejected us; You are very angry against us.
1Gedenk, HEERE, wat ons geschied is, aanschouw het, en zie onzen smaad aan. 2Ons erfdeel is tot de vreemdelingen gewend, onze huizen tot de uitlanders. 3Wij zijn wezen zonder vader, onze moeders zijn als de weduwen. 4Ons water moeten wij voor geld drinken; ons hout komt ons op prijs te staan. 5Wij lijden vervolging op onze halzen; zijn wij woede, men laat ons geen rust. 6Wij hebben den Egyptenaar de hand gegeven, en den Assyrier, om met brood verzadigd te worden. 7Onze vaders hebben gezondigd, en zijn niet meer, en wij dragen hun ongerechtigheden. 8Knechten heersen over ons; er is niemand, die ons uit hun hand rukke. 9Wij moeten ons brood met gevaar onzes levens halen, vanwege het zwaard der woestijn. 10Onze huid is zwart geworden gelijk een oven, vanwege den geweldigen storm des hongers. 11Zij hebben de vrouwen te Sion verkracht, en de jonge dochters in de steden van Juda. 12De vorsten zijn door hunlieder hand opgehangen; de aangezichten der ouden zijn niet geeerd geweest. 13Zij hebben de jongelingen weggenomen, om te malen, en de jongens struikelen onder het hout. 14De ouden houden op van de poort, de jongelingen van hun snarenspel. 15De vreugde onzes harten houdt op, onze rei is in treurigheid veranderd. 16De kroon onzes hoofds is afgevallen; o wee nu onzer, dat wij zo gezondigd hebben! 17Daarom is ons hart mat, om deze dingen zijn onze ogen duister geworden. 18Om des bergs Sions wil, die verwoest is, waar de vossen op lopen. 19Gij, o HEERE, zit in eeuwigheid, Uw troon is van geslacht tot geslacht. 20Waarom zoudt Gij ons steeds vergeten? Waarom zoudt Gij ons zo langen tijd verlaten? 21HEERE, bekeer ons tot U, zo zullen wij bekeerd zijn; vernieuw onze dagen als van ouds. 22Want zoudt Gij ons ganselijk verwerpen? Zoudt Gij zozeer tegen ons verbolgen zijn?
આ કલમને હાઇલાઇટ કરવા, નોંધ ઉમેરવા કે કૉપી કરવા Enter દબાવો. તીર કી આગલી કલમ પર લઈ જાય છે.
કલમોના ક્રમાંક પસંદ કરેલા અનુવાદને અનુસરે છે અને થોડા અધ્યાયોમાં એક કલમ જેટલો ફરક હોઈ શકે છે.