Cantar de los Cantares 2

1YO soy la rosa de Sarón, y el lirio de los valles. 2Como el lirio entre las espinas, así es mi amiga entre las doncellas. 3Como el manzano entre los árboles silvestres, así es mi amado entre los mancebos: bajo la sombra del deseado me senté, y su fruto fué dulce á mi paladar. 4Llevóme á la cámara del vino, y su bandera sobre mí fué amor. 5Sustentadme con frascos, corroboradme con manzanas; porque estoy enferma de amor. 6Su izquierda esté debajo de mi cabeza, y su derecha me abrace. 7Yo os conjuro, oh doncellas de Jerusalem, por las gamas y por las ciervas del campo, que no despertéis ni hagáis velar al amor, hasta que quiera. 8¡La voz de mi amado! He aquí él viene saltando sobre los montes, brincando sobre los collados. 9Mi amado es semejante al gamo, ó al cabrito de los ciervos. Helo aquí, está tras nuestra pared, mirando por las ventanas, mostrándose por las rejas. 10Mi amado habló, y me dijo: Levántate, oh amiga mía, hermosa mía, y vente. 11Porque he aquí ha pasado el invierno, hase mudado, la lluvia se fué; 12Hanse mostrado las flores en la tierra, el tiempo de la canción es venido, y en nuestro país se ha oído la voz de la tórtola; 13La higuera ha echado sus higos, y las vides en cierne dieron olor: levántate, oh amiga mía, hermosa mía, y vente. 14Paloma mía, que estás en los agujeros de la peña, en lo escondido de escarpados parajes, muéstrame tu rostro, hazme oir tu voz; porque dulce es la voz tuya, y hermoso tu aspecto. 15Cazadnos las zorras, las zorras pequeñas, que echan á perder las viñas; pues que nuestras viñas están en cierne. 16Mi amado es mío, y yo suya; él apacienta entre lirios. 17Hasta que apunte el día, y huyan las sombras, tórnate, amado mío; sé semejante al gamo, ó al cabrito de los ciervos, sobre los montes de Bether.

1I am a rose of Sharon, a lily of the valleys. Lover 2As a lily among thorns, so is my love among the daughters. Beloved 3As the apple tree among the trees of the wood, so is my beloved among the sons. I sat down under his shadow with great delight, his fruit was sweet to my taste. 4He brought me to the banquet hall. His banner over me is love. 5Strengthen me with raisins, refresh me with apples; For I am faint with love. 6His left hand is under my head. His right hand embraces me. 7I adjure you, daughters of Jerusalem, by the roes, or by the hinds of the field, that you not stir up, nor awaken love, until it so desires. 8The voice of my beloved! Behold, he comes, leaping on the mountains, skipping on the hills. 9My beloved is like a roe or a young deer. Behold, he stands behind our wall! He looks in at the windows. He glances through the lattice. 10My beloved spoke, and said to me, “Rise up, my love, my beautiful one, and come away. 11For, behold, the winter is past. The rain is over and gone. 12The flowers appear on the earth. The time of the singing has come, and the voice of the turtledove is heard in our land. 13The fig tree ripens her green figs. The vines are in blossom. They give out their fragrance. Arise, my love, my beautiful one, and come away.” Lover 14My dove in the clefts of the rock, In the hiding places of the mountainside, Let me see your face. Let me hear your voice; for your voice is sweet, and your face is lovely. 15Catch for us the foxes, the little foxes that plunder the vineyards; for our vineyards are in blossom. Beloved 16My beloved is mine, and I am his. He browses among the lilies. 17Until the day is cool, and the shadows flee away, turn, my beloved, and be like a roe or a young deer on the mountains of Bether.

1Ik ben een Roos van Saron, een Lelie der dalen. 2Gelijk een lelie onder de doornen, alzo is Mijn vriendin onder de dochteren. 3Als een appelboom onder de bomen des wouds, zo is mijn Liefste onder de zonen; ik heb groten lust in Zijn schaduw, en zit er onder, en Zijn vrucht is mijn gehemelte zoet. 4Hij voert mij in het wijnhuis, en de liefde is Zijn banier over mij. 5Ondersteunt gijlieden mij met de flessen, versterkt mij met de appelen, want ik ben krank van liefde. 6Zijn linkerhand zij onder mijn hoofd, en Zijn rechterhand omhelze mij. 7Ik bezweer u, gij, dochteren van Jeruzalem! die bij de reeen, of bij de hinden des velds zijt, dat gij die liefde niet opwekt, noch wakker maakt, totdat het dezelve luste! 8Dat is de stem mijns Liefsten, ziet Hem, Hij komt, springende op de bergen, huppelende op de heuvelen! 9Mijn Liefste is gelijk een ree, of een welp der herten; ziet, Hij staat achter onzen muur, kijkende uit de vensteren, blinkende uit de tralien. 10Mijn Liefste antwoordt, en zegt tot mij: Sta op, Mijn vriendin, Mijn schone, en kom! 11Want zie, de winter is voorbij, de plasregen is over, hij is overgegaan; 12De bloemen worden gezien in het land, de zangtijd genaakt, en de stem der tortelduif wordt gehoord in ons land. 13De vijgeboom brengt zijn jonge vijgjes voort, en de wijnstokken geven reuk met hun jonge druifjes. Sta op, Mijn vriendin! Mijn schone, en kom! 14Mijn duive, zijnde in de kloven der steenrotsen, in het verborgene ener steile plaats, toon Mij uw gedaante, doe Mij uw stem horen; want uw stem is zoet, en uw gedaante is liefelijk. 15Vangt gijlieden ons de vossen, de kleine vossen, die de wijngaarden verderven, want onze wijngaarden hebben jonge druifjes. 16Mijn Liefste is mijn, en ik ben Zijn, Die weidt onder de lelien, 17Totdat de dag aankomt, en de schaduwen vlieden; keer om, mijn Liefste! wordt Gij gelijk een ree, of een welp der herten, op de bergen van Bether.