Gálatas 4

1TAMBIÉN digo: Entre tanto que el heredero es niño, en nada difiere del siervo, aunque es señor de todo; 2Mas está debajo de tutores y curadores hasta el tiempo señalado por el padre. 3Así también nosotros, cuando éramos niños, éramos siervos bajo los rudimentos del mundo. 4Mas venido el cumplimiento del tiempo, Dios envió su Hijo, hecho de mujer, hecho súbdito á la ley, 5Para que redimiese á los que estaban debajo de la ley, á fin de que recibiésemos la adopción de hijos. 6Y por cuanto sois hijos, Dios envió el Espíritu de su Hijo en vuestros corazones, el cual clama: Abba, Padre. 7Así que ya no eres más siervo, sino hijo; y si hijo, también heredero de Dios por Cristo. 8Antes, en otro tiempo, no conociendo á Dios, servíais á los que por naturaleza no son dioses: 9Mas ahora, habiendo conocido á Dios, ó más bien, siendo conocidos de Dios, ¿cómo os volvéis de nuevo á los flacos y pobres rudimentos, en los cuales queréis volver á servir? 10Guardáis los días, y los meses, y los tiempos, y los años. 11Temo de vosotros, que no haya trabajado en vano en vosotros. 12Hermanos, os ruego, sed como yo, porque yo soy como vosotros: ningún agravio me habéis hecho. 13Que vosotros sabéis que por flaqueza de carne os anuncié el evangelio al principio: 14Y no desechasteis ni menospreciasteis mi tentación que estaba en mi carne: antes me recibisteis como á un ángel de Dios, como á Cristo Jesús. 15¿Dónde está pues vuestra bienaventuranza? porque yo os doy testimonio que si se pudiera hacer, os hubierais sacado vuestros ojos para dármelos. 16¿Heme pues hecho vuestro enemigo, diciéndoos la verdad? 17Tienen celos de vosotros, pero no bien: antes os quieren echar fuera para que vosotros los celéis á ellos. 18Bueno es ser celosos en bien siempre; y no solamente cuando estoy presente con vosotros. 19Hijitos míos, que vuelvo otra vez á estar de parto de vosotros, hasta que Cristo sea formado en vosotros; 20Querría cierto estar ahora con vosotros, y mudar mi voz; porque estoy perplejo en cuanto á vosotros. 21Decidme, los que queréis estar debajo de la ley, ¿no habéis oído la ley? 22Porque escrito está que Abraham tuvo dos hijos; uno de la sierva, el otro de la libre. 23Mas el de la sierva nació según la carne; pero el de la libre nació por la promesa. 24Las cuales cosas son dichas por alegoría: porque estas mujeres son los dos pactos; el uno ciertamente del monte Sinaí, el cual engendró para servidumbre, que es Agar. 25Porque Agar ó Sinaí es un monte de Arabia, el cual es conjunto á la que ahora es Jerusalem, la cual sirve con sus hijos. 26Mas la Jerusalem de arriba libre es; la cual es la madre de todos nosotros. 27Porque está escrito: Alégrate, estéril, que no pares: prorrumpe y clama, la que no estás de parto; porque más son los hijos de la dejada, que de la que tiene marido. 28Así que, hermanos, nosotros como Isaac somos hijos de la promesa. 29Empero como entonces el que era engendrado según la carne, perseguía al que había nacido según el Espíritu, así también ahora. 30Mas ¿qué dice la Escritura? Echa fuera á la sierva y á su hijo; porque no será heredero el hijo de la sierva con el hijo de la libre. 31De manera, hermanos, que no somos hijos de la sierva, mas de la libre.

1But I say that so long as the heir is a child, he is no different from a bondservant, though he is lord of all; 2but is under guardians and stewards until the day appointed by the father. 3So we also, when we were children, were held in bondage under the elemental principles of the world. 4But when the fullness of the time came, God sent out his Son, born to a woman, born under the law, 5that he might redeem those who were under the law, that we might receive the adoption of children. 6And because you are children, God sent out the Spirit of his Son into your hearts, crying, “Abba, Father!” 7So you are no longer a bondservant, but a son; and if a son, then an heir of God through Christ. 8However at that time, not knowing God, you were in bondage to those who by nature are not gods. 9But now that you have come to know God, or rather to be known by God, why do you turn back again to the weak and miserable elemental principles, to which you desire to be in bondage all over again? 10You observe days, months, seasons, and years. 11I am afraid for you, that I might have wasted my labor for you. 12I beg you, brothers, become as I am, for I also have become as you are. You did me no wrong, 13but you know that because of weakness of the flesh I preached the Good News to you the first time. 14That which was a temptation to you in my flesh, you didn’t despise nor reject; but you received me as an angel of God, even as Christ Jesus. 15What was the blessing you enjoyed? For I testify to you that, if possible, you would have plucked out your eyes and given them to me. 16So then, have I become your enemy by telling you the truth? 17They zealously seek you in no good way. No, they desire to alienate you, that you may seek them. 18But it is always good to be zealous in a good cause, and not only when I am present with you. 19My little children, of whom I am again in travail until Christ is formed in you— 20but I could wish to be present with you now, and to change my tone, for I am perplexed about you. 21Tell me, you that desire to be under the law, don’t you listen to the law? 22For it is written that Abraham had two sons, one by the handmaid, and one by the free woman. 23However, the son by the handmaid was born according to the flesh, but the son by the free woman was born through promise. 24These things contain an allegory, for these are two covenants. One is from Mount Sinai, bearing children to bondage, which is Hagar. 25For this Hagar is Mount Sinai in Arabia, and answers to the Jerusalem that exists now, for she is in bondage with her children. 26But the Jerusalem that is above is free, which is the mother of us all. 27For it is written, “Rejoice, you barren who don’t bear. Break out and shout, you that don’t travail. For more are the children of the desolate than of her who has a husband.” 28Now we, brothers, as Isaac was, are children of promise. 29But as then, he who was born according to the flesh persecuted him who was born according to the Spirit, so also it is now. 30However what does the Scripture say? “Throw out the handmaid and her son, for the son of the handmaid will not inherit with the son of the free woman.” 31So then, brothers, we are not children of a handmaid, but of the free woman.

1Doch ik zeg, zo langen tijd als de erfgenaam een kind is, zo verschilt hij niets van een dienstknecht, hoewel hij een heer is van alles; 2Maar hij is onder voogden en verzorgers, tot den tijd van den vader te voren gesteld. 3Alzo wij ook, toen wij kinderen waren, zo waren wij dienstbaar gemaakt onder de eerste beginselen der wereld. 4Maar wanneer de volheid des tijds gekomen is, heeft God Zijn Zoon uitgezonden, geworden uit een vrouw, geworden onder de wet; 5Opdat Hij degenen, die onder de wet waren, verlossen zou, en opdat wij de aanneming tot kinderen verkrijgen zouden. 6En overmits gij kinderen zijt, zo heeft God den Geest Zijns Zoons uitgezonden in uw harten, Die roept: Abba, Vader! 7Zo dan, gij zijt niet meer een dienstknecht, maar een zoon; en indien gij een zoon zijt, zo zijt gij ook een erfgenaam van God door Christus. 8Maar toen, als gij God niet kendet, diendet gij degenen, die van nature geen goden zijn; 9En nu, als gij God kent, ja, veelmeer van God gekend zijt, hoe keert gij u wederom tot de zwakke en arme beginselen, welke gij wederom van voren aan wilt dienen? 10Gij onderhoudt dagen, en maanden, en tijden, en jaren. 11Ik vrees voor u, dat ik niet enigszins tevergeefs aan u gearbeid heb. 12Weest gij als ik, want ook ik ben als gij; broeders, ik bid u; gij hebt mij geen ongelijk gedaan. 13En gij weet, dat ik u door zwakheid des vleses het Evangelie de eerste maal verkondigd heb; 14En mijn verzoeking, die in mijn vlees geschiedde, hebt gij niet veracht noch verfoeid; maar gij naamt mij aan als een engel Gods, ja, als Christus Jezus. 15Welke was dan uw gelukachting? Want ik geef u getuigenis, dat gij, zo het mogelijk ware, uw ogen zoudt uitgegraven, en mij gegeven hebben. 16Ben ik dan uw vijand geworden, u de waarheid zeggende? 17Zij ijveren niet recht over u; maar zij willen ons uitsluiten, opdat gij over hen zoudt ijveren. 18Doch in het goede te allen tijd te ijveren is goed, en niet alleenlijk, als ik bij u tegenwoordig ben; 19Mijn kinderkens, die ik wederom arbeide te baren, totdat Christus een gestalte in u krijge. 20Doch ik wilde, dat ik nu tegenwoordig bij u ware, en mijn stem mocht veranderen; want ik ben in twijfel over u. 21Zegt mij, gij, die onder de wet wilt zijn, hoort gij de wet niet? 22Want er is geschreven, dat Abraham twee zonen had, een uit de dienstmaagd, en een uit de vrije. 23Maar gene, die uit de dienstmaagd was, is naar het vlees geboren geweest; doch deze, die uit de vrije was, door de beloftenis; 24Hetwelk dingen zijn, die andere beduiding hebben; want deze zijn de twee verbonden; het ene van den berg Sinai, tot dienstbaarheid barende, hetwelk is Agar; 25Want dit, namelijk Agar, is Sinai, een berg in Arabie, en komt overeen met Jeruzalem, dat nu is, en dienstbaar is met haar kinderen. 26Maar Jeruzalem, dat boven is, dat is vrij, hetwelk is ons aller moeder. 27Want er is geschreven: Wees vrolijk, gij onvruchtbare, die niet baart, breek uit en roep, gij, die geen barensnood hebt, want de kinderen der eenzame zijn veel meer, dan dergene, die den man heeft. 28Maar wij, broeders, zijn kinderen der belofte, als Izak was. 29Doch gelijkerwijs toen, die naar het vlees geboren was, vervolgde dengene, die naar den Geest geboren was, alzo ook nu. 30Maar wat zegt de Schrift? Werp de dienstmaagd uit en haar zoon; want de zoon der dienstmaagd zal geenszins erven met den zoon der vrije. 31Zo dan, broeders, wij zijn niet kinderen der dienstmaagd, maar der vrije.