Марка 15

1Немедленно поутру первосвященники со старейшинами и книжниками и весь синедрион составили совещание и, связав Иисуса, отвели и предали Пилату. 2Пилат спросил Его: Ты Царь Иудейский? Он же сказал ему в ответ: ты говоришь. 3И первосвященники обвиняли Его во многом. 4Пилат же опять спросил Его: Ты ничего не отвечаешь? видишь, как много против Тебя обвинений. 5Но Иисус и на это ничего не отвечал, так что Пилат дивился. 6На всякий же праздник отпускал он им одного узника, о котором просили. 7Тогда был в узах некто, по имени Варавва, со своими сообщниками, которые во время мятежа сделали убийство. 8И народ начал кричать и просить Пилата о том, что он всегда делал для них. 9Он сказал им в ответ: хотите ли, отпущу вам Царя Иудейского? 10Ибо знал, что первосвященники предали Его из зависти. 11Но первосвященники возбудили народ просить, чтобы отпустил им лучше Варавву. 12Пилат, отвечая, опять сказал им: что же хотите, чтобы я сделал с Тем, Которого вы называете Царем Иудейским? 13Они опять закричали: распни Его. 14Пилат сказал им: какое же зло сделал Он? Но они еще сильнее закричали: распни Его. 15Тогда Пилат, желая сделать угодное народу, отпустил им Варавву, а Иисуса, бив, предал на распятие. 16А воины отвели Его внутрь двора, то есть в преторию, и собрали весь полк, 17и одели Его в багряницу, и, сплетши терновый венец, возложили на Него; 18и начали приветствовать Его: радуйся, Царь Иудейский! 19И били Его по голове тростью, и плевали на Него, и, становясь на колени, кланялись Ему. 20Когда же насмеялись над Ним, сняли с Него багряницу, одели Его в собственные одежды Его и повели Его, чтобы распять Его. 21И заставили проходящего некоего Киринеянина Симона, отца Александрова и Руфова, идущего с поля, нести крест Его. 22И привели Его на место Голгофу, что значит: Лобное место. 23И давали Ему пить вино со смирною; но Он не принял. 24Распявшие Его делили одежды Его, бросая жребий, кому что взять. 25Был час третий, и распяли Его. 26И была надпись вины Его: Царь Иудейский. 27С Ним распяли двух разбойников, одного по правую, а другого по левую сторону Его. 28И сбылось слово Писания: и к злодеям причтен. 29Проходящие злословили Его, кивая головами своими и говоря: э! разрушающий храм, и в три дня созидающий! 30спаси Себя Самого и сойди со креста. 31Подобно и первосвященники с книжниками, насмехаясь, говорили друг другу: других спасал, а Себя не может спасти. 32Христос, Царь Израилев, пусть сойдет теперь с креста, чтобы мы видели, и уверуем. И распятые с Ним поносили Его. 33В шестом же часу настала тьма по всей земле и продолжалась до часа девятого. 34В девятом часу возопил Иисус громким голосом: Элои! Элои! ламма савахфани? — что значит: Боже Мой! Боже Мой! для чего Ты Меня оставил? 35Некоторые из стоявших тут, услышав, говорили: вот, Илию зовет. 36А один побежал, наполнил губку уксусом и, наложив на трость, давал Ему пить, говоря: постойте, посмотрим, придет ли Илия снять Его. 37Иисус же, возгласив громко, испустил дух. 38И завеса в храме раздралась надвое, сверху донизу. 39Сотник, стоявший напротив Его, увидев, что Он, так возгласив, испустил дух, сказал: истинно Человек Сей был Сын Божий. 40Были тут и женщины, которые смотрели издали: между ними была и Мария Магдалина, и Мария, мать Иакова меньшего и Иосии, и Саломия, 41которые и тогда, как Он был в Галилее, следовали за Ним и служили Ему, и другие многие, вместе с Ним пришедшие в Иерусалим. 42И как уже настал вечер, — потому что была пятница, то есть день перед субботою, — 43пришел Иосиф из Аримафеи, знаменитый член совета, который и сам ожидал Царствия Божия, осмелился войти к Пилату, и просил тела Иисусова. 44Пилат удивился, что Он уже умер, и, призвав сотника, спросил его, давно ли умер? 45И, узнав от сотника, отдал тело Иосифу. 46Он, купив плащаницу и сняв Его, обвил плащаницею, и положил Его во гробе, который был высечен в скале, и привалил камень к двери гроба. 47Мария же Магдалина и Мария Иосиева смотрели, где Его полагали.

1Immediately in the morning the chief priests, with the elders and scribes, and the whole council, held a consultation, and bound Jesus, and carried him away, and delivered him up to Pilate. 2Pilate asked him, “Are you the King of the Jews?” He answered, “So you say.” 3The chief priests accused him of many things. 4Pilate again asked him, “Have you no answer? See how many things they testify against you!” 5But Jesus made no further answer, so that Pilate marveled. 6Now at the feast he used to release to them one prisoner, whom they asked of him. 7There was one called Barabbas, bound with those who had made insurrection, men who in the insurrection had committed murder. 8The multitude, crying aloud, began to ask him to do as he always did for them. 9Pilate answered them, saying, “Do you want me to release to you the King of the Jews?” 10For he perceived that for envy the chief priests had delivered him up. 11But the chief priests stirred up the multitude, that he should release Barabbas to them instead. 12Pilate again asked them, “What then should I do to him whom you call the King of the Jews?” 13They cried out again, “Crucify him!” 14Pilate said to them, “Why, what evil has he done?” But they cried out exceedingly, “Crucify him!” 15Pilate, wishing to please the multitude, released Barabbas to them, and handed over Jesus, when he had flogged him, to be crucified. 16The soldiers led him away within the court, which is the Praetorium; and they called together the whole cohort. 17They clothed him with purple, and weaving a crown of thorns, they put it on him. 18They began to salute him, “Hail, King of the Jews!” 19They struck his head with a reed, and spat on him, and bowing their knees, did homage to him. 20When they had mocked him, they took the purple off of him, and put his own garments on him. They led him out to crucify him. 21They compelled one passing by, coming from the country, Simon of Cyrene, the father of Alexander and Rufus, to go with them, that he might bear his cross. 22They brought him to the place called Golgotha, which is, being interpreted, “The place of a skull.” 23They offered him wine mixed with myrrh to drink, but he didn’t take it. 24Crucifying him, they parted his garments among them, casting lots on them, what each should take. 25It was the third hour, and they crucified him. 26The superscription of his accusation was written over him, “THE KING OF THE JEWS.” 27With him they crucified two robbers; one on his right hand, and one on his left. 28The Scripture was fulfilled, which says, “He was numbered with transgressors.” 29Those who passed by blasphemed him, wagging their heads, and saying, “Ha! You who destroy the temple, and build it in three days, 30save yourself, and come down from the cross!” 31Likewise, also the chief priests mocking among themselves with the scribes said, “He saved others. He can’t save himself. 32Let the Christ, the King of Israel, now come down from the cross, that we may see and believe him.” Those who were crucified with him insulted him. 33When the sixth hour had come, there was darkness over the whole land until the ninth hour. 34At the ninth hour Jesus cried with a loud voice, saying, “Eloi, Eloi, lama sabachthani?” which is, being interpreted, “My God, my God, why have you forsaken me?” 35Some of those who stood by, when they heard it, said, “Behold, he is calling Elijah.” 36One ran, and filling a sponge full of vinegar, put it on a reed, and gave it to him to drink, saying, “Let him be. Let’s see whether Elijah comes to take him down.” 37Jesus cried out with a loud voice, and gave up the spirit. 38The veil of the temple was torn in two from the top to the bottom. 39When the centurion, who stood by opposite him, saw that he cried out like this and breathed his last, he said, “Truly this man was the Son of God!” 40There were also women watching from afar, among whom were both Mary Magdalene, and Mary the mother of James the less and of Joses, and Salome; 41who, when he was in Galilee, followed him, and served him; and many other women who came up with him to Jerusalem. 42When evening had now come, because it was the Preparation Day, that is, the day before the Sabbath, 43Joseph of Arimathaea, a prominent council member who also himself was looking for the Kingdom of God, came. He boldly went in to Pilate, and asked for Jesus’ body. 44Pilate marveled if he were already dead; and summoning the centurion, he asked him whether he had been dead long. 45When he found out from the centurion, he granted the body to Joseph. 46He bought a linen cloth, and taking him down, wound him in the linen cloth, and laid him in a tomb which had been cut out of a rock. He rolled a stone against the door of the tomb. 47Mary Magdalene and Mary, the mother of Joses, saw where he was laid.

1En terstond, des morgens vroeg, hielden de overpriesters te zamen raad, met de ouderlingen en Schriftgeleerden, en den gehelen raad, en Jezus gebonden hebbende, brachten zij Hem heen, en gaven Hem aan Pilatus over. 2En Pilatus vraagde Hem: Zijt Gij de Koning der Joden? En Hij antwoordende, zeide tot hem: Gij zegt het. 3En de overpriesters beschuldigden Hem van vele zaken; maar Hij antwoordde niets. 4En Pilatus vraagde Hem wederom, zeggende: Antwoordt Gij niet? Zie, hoe vele zaken zij tegen U getuigen! 5En Jezus heeft niet meer geantwoord, zodat Pilatus zich verwonderde. 6En op het feest liet hij hun een gevangene los, wien zij ook begeerden. 7En er was een, genaamd Bar-abbas, gevangen met andere medeoproermakers, die in het oproer een doodslag gedaan had. 8En de schare riep uit, en begon te begeren, dat hij deed, gelijk hij hun altijd gedaan had. 9En Pilatus antwoordde hun, zeggende: Wilt gij, dat ik u den Koning der Joden loslate? 10(Want hij wist, dat de overpriesters Hem door nijd overgeleverd hadden.) 11Maar de overpriesters bewogen de schare, dat hij hun liever Bar-abbas zou loslaten. 12En Pilatus, antwoordende, zeide wederom tot hen: Wat wilt gij dan, dat ik met Hem doen zal, Dien gij een Koning der Joden noemt? 13En zij riepen wederom: Kruis Hem. 14Doch Pilatus zeide tot hen: Wat heeft Hij dan kwaads gedaan? En zij riepen te meer: Kruis Hem! 15Pilatus nu, willende der schare genoeg doen, heeft hun Bar-abbas losgelaten, en gaf Jezus over, als hij Hem gegeseld had, om gekruist te worden. 16En de krijgsknechten leidden Hem binnen in de zaal, welke is het rechthuis, en riepen de ganse bende samen; 17En deden Hem een purperen mantel aan, en een doornenkroon gevlochten hebbende, zetten Hem die op; 18En begonnen Hem te groeten, zeggende: Wees gegroet, Gij Koning der Joden! 19En sloegen Zijn hoofd met een rietstok, en bespogen Hem, en vallende op de knieen, aanbaden Hem. 20En als zij Hem bespot hadden, deden zij Hem den purperen mantel af, en deden Hem Zijn eigen klederen aan, en leidden Hem uit, om Hem te kruisigen. 21En zij dwongen een Simon van Cyrene, die daar voorbijging, komende van den akker, den vader van Alexander en Rufus, dat hij Zijn kruis droeg. 22En zij brachten Hem tot de plaats Golgotha, hetwelk is, overgezet zijnde, Hoofdschedelplaats. 23En zij gaven Hem gemirreden wijn te drinken; maar Hij nam dien niet. 24En als zij Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn klederen, werpende het lot over dezelve, wat een iegelijk wegnemen zou. 25En het was de derde ure, en zij kruisigden Hem. 26En het opschrift Zijner beschuldiging was boven Hem geschreven: De KONING DER JODEN. 27En zij kruisigden met Hem twee moordenaars, een aan Zijn rechter zijde, en een aan Zijn linker zijde. 28En de Schrift is vervuld geworden, die daar zegt: En Hij is met de misdadigers gerekend. 29En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden, en zeggende: Ha! Gij, die den tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt, 30Behoud Uzelven, en kom af van het kruis. 31En insgelijks ook de overpriesters, met de schriftgeleerden, zeiden tot elkander, al spottende: Hij heeft anderen verlost; Zichzelven kan Hij niet verlossen. 32De Christus, de Koning Israels, kome nu af van het kruis, opdat wij het zien en geloven mogen. Ook die met Hem gekruist waren, smaadden Hem. 33En als de zesde ure gekomen was, werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe. 34En ter negender ure, riep Jezus met een grote stem, zeggende: ELOI, ELOI, LAMMA SABACHTANI, hetwelk is, overgezet zijnde: Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? 35En sommigen van die daarbij stonden, dit horende, zeiden: Ziet, Hij roept Elias. 36En er liep een, en vulde een spons met edik, en stak ze op een rietstok, en gaf Hem te drinken, zeggende: Houdt stil, laat ons zien, of Elias komt, om Hem af te nemen. 37En Jezus, een grote stem van Zich gegeven hebbende, gaf den geest. 38En het voorhangsel des tempels scheurde in tweeen, van boven tot beneden. 39En de hoofdman over honderd, die daarbij tegenover Hem stond, ziende, dat Hij alzo roepende den geest gegeven had, zeide: Waarlijk, deze Mens was Gods Zoon! 40En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder welke ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, den kleine, en van Joses, en Salome; 41Welke ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren. 42En als het nu avond was geworden, dewijl het de voorbereiding was, welke is de voorsabbat; 43Kwam Jozef, die van Arimathea was, een eerlijk raadsheer, die ook zelf het Koninkrijk Gods was verwachtende, en zich verstoutende, ging hij in tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus. 44En Pilatus verwonderde zich, dat Hij alrede gestorven was; en den hoofdman over honderd tot zich geroepen hebbende, vraagde hem, of Hij lang gestorven was. 45En als hij het van den hoofdman over honderd verstaan had, schonk hij Jozef het lichaam. 46En hij kocht fijn lijnwaad, en Hem afgenomen hebbende, wond Hem in dat fijne lijnwaad, en legde Hem in een graf, hetwelk uit een steenrots gehouwen was; en hij wentelde een steen tegen de deur des grafs. 47En Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Joses, aanschouwden, waar Hij gelegd werd.