Иов 28

1Так! у серебра есть источная жила, и у золота место, где его плавят. 2Железо получается из земли; из камня выплавляется медь. 3Человек полагает предел тьме и тщательно разыскивает камень во мраке и тени смертной. 4Вырывают рудокопный колодезь в местах, забытых ногою, спускаются вглубь, висят и зыблются вдали от людей. 5Земля, на которой вырастает хлеб, внутри изрыта как бы огнем. 6Камни ее — место сапфира, и в ней песчинки золота. 7Стези туда не знает хищная птица, и не видал ее глаз коршуна; 8не попирали ее скимны, и не ходил по ней шакал. 9На гранит налагает он руку свою, с корнем опрокидывает горы; 10в скалах просекает каналы, и все драгоценное видит глаз его; 11останавливает течение потоков и сокровенное выносит на свет. 12Но где премудрость обретается? и где место разума? 13Не знает человек цены ее, и она не обретается на земле живых. 14Бездна говорит: не во мне она; и море говорит: не у меня. 15Не дается она за золото и не приобретается она за вес серебра; 16не оценивается она золотом Офирским, ни драгоценным ониксом, ни сапфиром; 17не равняется с нею золото и кристалл, и не выменяешь ее на сосуды из чистого золота. 18А о кораллах и жемчуге и упоминать нечего, и приобретение премудрости выше рубинов. 19Не равняется с нею топаз Ефиопский; чистым золотом не оценивается она. 20Откуда же исходит премудрость? и где место разума? 21Сокрыта она от очей всего живущего и от птиц небесных утаена. 22Аваддон и смерть говорят: ушами нашими слышали мы слух о ней. 23Бог знает путь ее, и Он ведает место ее. 24Ибо Он прозирает до концов земли и видит под всем небом. 25Когда Он ветру полагал вес и располагал воду по мере, 26когда назначал устав дождю и путь для молнии громоносной, 27тогда Он видел ее и явил ее, приготовил ее и еще испытал ее 28и сказал человеку: вот, страх Господень есть истинная премудрость, и удаление от зла — разум.

1“Surely there is a mine for silver, and a place for gold which they refine. 2Iron is taken out of the earth, and copper is smelted out of the ore. 3Man sets an end to darkness, and searches out, to the furthest bound, the stones of obscurity and of thick darkness. 4He breaks open a shaft away from where people live. They are forgotten by the foot. They hang far from men, they swing back and forth. 5As for the earth, out of it comes bread; Underneath it is turned up as it were by fire. 6Sapphires come from its rocks. It has dust of gold. 7That path no bird of prey knows, neither has the falcon’s eye seen it. 8The proud animals have not trodden it, nor has the fierce lion passed by there. 9He puts his hand on the flinty rock, and he overturns the mountains by the roots. 10He cuts out channels among the rocks. His eye sees every precious thing. 11He binds the streams that they don’t trickle. The thing that is hidden he brings out to light. 12“But where shall wisdom be found? Where is the place of understanding? 13Man doesn’t know its price; Neither is it found in the land of the living. 14The deep says, ‘It isn’t in me.’ The sea says, ‘It isn’t with me.’ 15It can’t be gotten for gold, neither shall silver be weighed for its price. 16It can’t be valued with the gold of Ophir, with the precious onyx, or the sapphire. 17Gold and glass can’t equal it, neither shall it be exchanged for jewels of fine gold. 18No mention shall be made of coral or of crystal. Yes, the price of wisdom is above rubies. 19The topaz of Ethiopia shall not equal it, Neither shall it be valued with pure gold. 20Where then does wisdom come from? Where is the place of understanding? 21Seeing it is hidden from the eyes of all living, and kept close from the birds of the sky. 22Destruction and Death say, ‘We have heard a rumor of it with our ears.’ 23“God understands its way, and he knows its place. 24For he looks to the ends of the earth, and sees under the whole sky. 25He establishes the force of the wind. Yes, he measures out the waters by measure. 26When he made a decree for the rain, and a way for the lightning of the thunder; 27then he saw it, and declared it. He established it, yes, and searched it out. 28To man he said, ‘Behold, the fear of the Lord, that is wisdom. To depart from evil is understanding.’”

1Gewisselijk, er is voor het zilver een uitgang, en een plaats voor het goud, dat zij smelten. 2Het ijzer wordt uit stof genomen, en uit steen wordt koper gegoten. 3Het einde, dat God gesteld heeft voor de duisternis, en al het uiterste onderzoekt hij; het gesteente der donkerheid en der schaduw des doods. 4Breekt er een beek door, bij dengene, die daar woont, de wateren vergeten zijnde van den voet, worden van den mens uitgeput, en gaan weg. 5Uit de aarde komt het brood voort, en onder zich wordt zij veranderd, alsof zij vuur ware. 6Haar stenen zijn de plaats van den saffier, en zij heeft stofjes van goud. 7De roofvogel heeft het pad niet gekend, en het oog der kraai heeft het niet gezien. 8De jonge hoogmoedige dieren hebben het niet betreden, de felle leeuw is daarover niet heengegaan. 9Hij legt zijn hand aan de keiachtige rots, hij keert de bergen van den wortel om. 10In de rotsstenen houwt hij stromen uit, en zijn oog ziet al het kostelijke. 11Hij bindt de rivier toe, dat niet een traan uitkomt, en het verborgene brengt hij uit in het licht. 12Maar de wijsheid, van waar zal zij gevonden worden? En waar is de plaats des verstands? 13De mens weet haar waarde niet, en zij wordt niet gevonden in het land der levenden. 14De afgrond zegt: Zij is in mij niet; en de zee zegt: Zij is niet bij mij. 15Het gesloten goud kan voor haar niet gegeven worden, en met zilver kan haar prijs niet worden opgewogen. 16Zij kan niet geschat worden tegen fijn goud van Ofir, tegen den kostelijken Schoham, en den Saffier. 17Men kan het goud of het kristal haar niet gelijk waarderen; ook is zij niet te verwisselen voor een kleinood van dicht goud. 18De Ramoth en Gabisch zal niet gedacht worden; want de trek der wijsheid is meerder dan der Robijnen. 19Men kan de Topaas van Morenland haar niet gelijk waarderen; en bij het fijn louter goud kan zij niet geschat worden. 20Die wijsheid dan, van waar komt zij, en waar is de plaats des verstands? 21Want zij is verholen voor de ogen aller levenden, en voor het gevogelte des hemels is zij verborgen. 22Het verderf en de dood zeggen: Haar gerucht hebben wij met onze oren gehoord. 23God verstaat haar weg, en Hij weet haar plaats. 24Want Hij schouwt tot aan de einden der aarde, Hij ziet onder al de hemelen. 25Als Hij den wind het gewicht maakte, en de wateren opwoog in mate; 26Als Hij den regen een gezette orde maakte, en een weg voor het weerlicht der donderen; 27Toen zag Hij haar, en vertelde ze; Hij schikte ze, en ook doorzocht Hij ze. 28Maar tot den mens heeft Hij gezegd: Zie, de vreze des HEEREN is de wijsheid, en van het kwade te wijken is het verstand.