Paulus' brev til galaterne 1

1Paulus, apostel, ikke av mennesker eller ved noget menneske, men ved Jesus Kristus og Gud Fader, som opvakte ham fra de døde, 2og alle de brødre som er hos mig - til menighetene i Galatia: 3Nåde være med eder og fred fra Gud Fader og vår Herre Jesus Kristus, 4han som gav sig selv for våre synder for å fri oss ut av den nærværende onde verden efter vår Guds og Faders vilje; 5ham være æren i all evighet! Amen. 6Jeg undrer mig over at I så snart vender eder bort fra ham som kalte eder ved Kristi nåde, til et annet evangelium, 7skjønt der ikke er noget annet; det er bare nogen som forvirrer eder og vil forvrenge Kristi evangelium. 8Men selv om vi eller en engel fra himmelen forkynner eder et annet evangelium enn det som vi har forkynt eder, han være forbannet! 9Som vi før har sagt, så sier jeg og nu igjen: Om nogen forkynner eder et annet evangelium enn det som I har mottatt, han være forbannet! 10Taler jeg nu mennesker til vilje, eller Gud? eller søker jeg å tekkes mennesker? Søkte jeg ennu å tekkes mennesker, da var jeg ikke Kristi tjener. 11Jeg kunngjør eder, brødre, at det evangelium som er blitt forkynt av mig, ikke er menneske-verk; 12for heller ikke jeg har mottatt det eller lært det av noget menneske, men ved Jesu Kristi åpenbaring. 13I har jo hørt hvorledes jeg fordum levde som jøde, at jeg over all måte forfulgte Guds menighet og ødela den, 14og jeg gikk videre i jødedommen enn mange jevnaldrende i mitt folk, jeg var enda mere nidkjær for mine fedrene lærdommer. 15Men da han som utvalgte mig fra mors liv og kalte mig ved sin nåde, 16efter sin vilje åpenbarte sin Sønn i mig, forat jeg skulde forkynne evangeliet om ham blandt hedningene, da samrådde jeg mig ikke med kjød og blod, 17heller ikke drog jeg op til Jerusalem til dem som var apostler før mig; men jeg drog straks bort til Arabia og vendte tilbake til Damaskus. 18Siden, tre år efter, drog jeg op til Jerusalem for å bli kjent med Kefas, og jeg blev femten dager hos ham; 19men nogen annen av apostlene så jeg ikke, uten Jakob, Herrens bror. 20Det jeg her skriver til eder - se, det vet Gud at jeg ikke lyver! 21Derefter kom jeg til Syrias og Kilikias bygder. 22Jeg var av utseende ukjent for de kristne menigheter i Judea; 23de hadde bare hørt si: Han som før forfulgte oss, han forkynner nu den tro som han før vilde utrydde; 24og de priste Gud for mig.

1Paul, an apostle (not from men, neither through man, but through Jesus Christ, and God the Father, who raised him from the dead), 2and all the brothers who are with me, to the assemblies of Galatia: 3Grace to you and peace from God the Father, and our Lord Jesus Christ, 4who gave himself for our sins, that he might deliver us out of this present evil age, according to the will of our God and Father— 5to whom be the glory forever and ever. Amen. 6I marvel that you are so quickly deserting him who called you in the grace of Christ to a different “good news”; 7and there isn’t another “good news.” Only there are some who trouble you, and want to pervert the Good News of Christ. 8But even though we, or an angel from heaven, should preach to you any “good news” other than that which we preached to you, let him be cursed. 9As we have said before, so I now say again: if any man preaches to you any “good news” other than that which you received, let him be cursed. 10For am I now seeking the favor of men, or of God? Or am I striving to please men? For if I were still pleasing men, I wouldn’t be a servant of Christ. 11But I make known to you, brothers, concerning the Good News which was preached by me, that it is not according to man. 12For neither did I receive it from man, nor was I taught it, but it came to me through revelation of Jesus Christ. 13For you have heard of my way of living in time past in the Jews’ religion, how that beyond measure I persecuted the assembly of God, and ravaged it. 14I advanced in the Jews’ religion beyond many of my own age among my countrymen, being more exceedingly zealous for the traditions of my fathers. 15But when it was the good pleasure of God, who separated me from my mother’s womb, and called me through his grace, 16to reveal his Son in me, that I might preach him among the Gentiles, I didn’t immediately confer with flesh and blood, 17nor did I go up to Jerusalem to those who were apostles before me, but I went away into Arabia. Then I returned to Damascus. 18Then after three years I went up to Jerusalem to visit Peter, and stayed with him fifteen days. 19But of the other apostles I saw no one, except James, the Lord’s brother. 20Now about the things which I write to you, behold, before God, I’m not lying. 21Then I came to the regions of Syria and Cilicia. 22I was still unknown by face to the assemblies of Judea which were in Christ, 23but they only heard: “He who once persecuted us now preaches the faith that he once tried to destroy.” 24And they glorified God in me.

1Paulus, een apostel,, geroepen niet van mensen, noch door een mens, maar door Jezus Christus, en God den Vader, Die Hem uit de doden opgewekt heeft), 2En al de broeders, die met mij zijn, aan de Gemeenten van Galatie: 3Genade zij u en vrede van God den Vader, en onzen Heere Jezus Christus; 4Die Zichzelven gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons trekken zou uit deze tegenwoordige boze wereld, naar den wil van onzen God en Vader; 5Denwelken zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen. 6Ik verwonder mij, dat gij zo haast wijkende van dengene, die u in de genade van Christus geroepen heeft, overgebracht wordt tot een ander Evangelie; 7Daar er geen ander is; maar er zijn sommigen, die u ontroeren, en het Evangelie van Christus willen verkeren. 8Doch al ware het ook, dat wij, of een engel uit den hemel u een Evangelie verkondigde, buiten hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt. 9Gelijk wij te voren gezegd hebben, zo zeg ik ook nu wederom: Indien u iemand een Evangelie verkondigt, buiten hetgeen gij ontvangen hebt, die zij vervloekt. 10Want predik ik nu de mensen, of God? Of zoek ik mensen te behagen? Want indien ik nog mensen behaagde, zo ware ik geen dienstknecht van Christus. 11Maar ik maak u bekend, broeders, dat het Evangelie, hetwelk van mij verkondigd is, niet is naar den mens. 12Want ik heb ook hetzelve niet van een mens ontvangen, noch geleerd, maar door de openbaring van Jezus Christus. 13Want gij hebt mijn omgang gehoord, die eertijds in het Jodendom was, dat ik uitnemend zeer de Gemeente Gods vervolgde, en dezelve verwoestte; 14En dat ik in het Jodendom toenam boven velen van mijn ouderdom in mijn geslacht, zijnde overvloedig ijverig voor mijn vaderlijke inzettingen. 15Maar wanneer het Gode behaagd heeft, Die mij van mijner moeders lijf aan afgezonderd heeft, en geroepen door Zijn genade, 16Zijn Zoon in mij te openbaren, opdat ik Denzelven door het Evangelie onder de heidenen zou verkondigen, zo ben ik terstond niet te rade gegaan met vlees en bloed; 17En ben niet wederom gegaan naar Jeruzalem, tot degenen, die voor mij apostelen waren; maar ik ging henen naar Arabie, en keerde wederom naar Damaskus. 18Daarna kwam ik na drie jaren weder te Jeruzalem om Petrus te bezoeken, en ik bleef bij hem vijftien dagen. 19En zag geen ander van de apostelen, dan Jakobus, den broeder des Heeren. 20Hetgeen nu ik u schrijf, ziet, ik getuig voor God, dat ik niet lieg! 21Daarna ben ik gekomen in de gewesten van Syrie en van Cilicie. 22En ik was van aangezicht onbekend aan de Gemeenten in Judea, die in Christus zijn. 23Maar zij hadden alleenlijk gehoord, dat men zeide: Degene, die ons eertijds vervolgde, verkondigt nu het geloof, hetwelk hij eertijds verwoestte. 24En zij verheerlijkten God in mij.