Første korinterbrev 8

1Men vedkommende avgudsofferne, da vet vi at vi alle har kunnskap. Kunnskapen opblåser, men kjærligheten opbygger; 2om nogen tykkes sig å kjenne noget, han har aldri kjent noget således som en bør kjenne det; 3men om nogen elsker Gud, han er kjent av ham. 4Hvad nu det vedkommer å ete av avguds-offerne, da vet vi at ingen avgud i verden er til, og at det er ingen Gud uten én. 5For om det også er såkalte guder, enten i himmelen eller på jorden - som det jo er mange guder og mange herrer - 6så er det dog for oss bare én Gud, Faderen, av hvem alt er, og vi til ham, og én Herre, Jesus Kristus, ved hvem alt er, og vi ved ham. 7Dog, den kunnskap er ikke hos alle; men somme gjør sig ennu samvittighet for avgudens skyld og eter det derfor som avguds-offer, og deres samvittighet, som er skrøpelig, blir uren. 8Men mat gir oss jo ikke verd for Gud; hverken vinner vi noget om vi eter, eller taper noget om vi ikke eter. 9Men se til at ikke denne eders frihet blir til anstøt for de skrøpelige! 10For dersom nogen ser dig som har kunnskap, sitte til bords i avgudshuset, vil da ikke samvittigheten hos ham som er skrøpelig, få dristighet til å ete avgudsofferet? 11da går jo den skrøpelige fortapt for din kunnskaps skyld, den bror for hvem Kristus er død! 12Men når I således synder mot eders brødre og sårer deres skrøpelige samvittighet, da synder I mot Kristus. 13Derfor, om mat volder min bror anstøt, da vil jeg aldri i evighet ete kjøtt, for ikke å volde min bror anstøt.

1Now concerning things sacrificed to idols: We know that we all have knowledge. Knowledge puffs up, but love builds up. 2But if anyone thinks that he knows anything, he doesn’t yet know as he ought to know. 3But if anyone loves God, the same is known by him. 4Therefore concerning the eating of things sacrificed to idols, we know that no idol is anything in the world, and that there is no other God but one. 5For though there are things that are called “gods”, whether in the heavens or on earth; as there are many “gods” and many “lords”; 6yet to us there is one God, the Father, of whom are all things, and we for him; and one Lord, Jesus Christ, through whom are all things, and we live through him. 7However, that knowledge isn’t in all men. But some, with consciousness of the idol until now, eat as of a thing sacrificed to an idol, and their conscience, being weak, is defiled. 8But food will not commend us to God. For neither, if we don’t eat, are we the worse; nor, if we eat, are we the better. 9But be careful that by no means does this liberty of yours become a stumbling block to the weak. 10For if a man sees you who have knowledge sitting in an idol’s temple, won’t his conscience, if he is weak, be emboldened to eat things sacrificed to idols? 11And through your knowledge, he who is weak perishes, the brother for whose sake Christ died. 12Thus, sinning against the brothers, and wounding their conscience when it is weak, you sin against Christ. 13Therefore if food causes my brother to stumble, I will eat no meat forever more, that I don’t cause my brother to stumble.

1Aangaande nu de dingen, die den afgoden geofferd zijn, wij weten, dat wij allen te zamen kennis hebben. De kennis maakt opgeblazen, maar de liefde sticht. 2En zo iemand meent iets te weten, die heeft nog niets gekend, gelijk men behoort te kennen. 3Maar zo iemand God liefheeft, die is van Hem gekend. 4Aangaande dan het eten der dingen, die den afgoden geofferd zijn, wij weten, dat een afgod niets is in de wereld, en dat er geen ander God is dan een. 5Want hoewel er ook zijn, die goden genaamd worden, hetzij in den hemel, hetzij op de aarde (gelijk er vele goden en vele heren zijn), 6Nochtans hebben wij maar een God, den Vader, uit Welken alle dingen zijn, en wij tot Hem; en maar een Heere, Jezus Christus, door Welken alle dingen zijn, en wij door Hem. 7Doch in allen is de kennis niet; maar sommigen, met een geweten des afgods tot nog toe, eten als iets dat den afgoden geofferd is; en hun geweten, zwak zijnde, wordt bevlekt. 8De spijze nu maakt ons Gode niet aangenaam; want hetzij dat wij eten, wij hebben geen overvloed; en hetzij dat wij niet eten, wij hebben geen gebrek. 9Maar ziet toe, dat deze uw macht niet enigerwijze een aanstoot worde dengenen, die zwak zijn. 10Want zo iemand u, die de kennis hebt, ziet in der afgoden tempel aanzitten, zal het geweten deszelven, die zwak is, niet gestijfd worden, om te eten de dingen, die den afgoden geofferd zijn? 11En zal de broeder, die zwak is, door uw kennis verloren gaan, om welken Christus gestorven is? 12Doch gijlieden, alzo tegen de broeders zondigende, en hun zwak geweten kwetsende, zondigt tegen Christus. 13Daarom, indien de spijs mijn broeder ergert, zo zal ik in eeuwigheid geen vlees eten, opdat ik mijn broeder niet ergere.