De vader die rent: een verhaal met een open eindeThe father who ran

¹⁰よく聞きなさい。それと同じように、罪人がひとりでも悔い改めるなら、神の御使たちの前でよろこびがあるであろう」。

Een vader en twee zonen

¹¹また言われた、「ある人に、ふたりのむすこがあった。 ¹²ところが、弟が父親に言った、『父よ、あなたの財産のうちでわたしがいただく分をください』。そこで、父はその身代をふたりに分けてやった。 ¹³それから幾日もたたないうちに、弟は自分のものを全部とりまとめて遠い所へ行き、そこで放蕩に身を持ちくずして財産を使い果した。 ¹⁴何もかも浪費してしまったのち、その地方にひどいききんがあったので、彼は食べることにも窮しはじめた。 ¹⁵そこで、その地方のある住民のところに行って身を寄せたところが、その人は彼を畑にやって豚を飼わせた。 ¹⁶彼は、豚の食べるいなご豆で腹を満たしたいと思うほどであったが、何もくれる人はなかった。 ¹⁷そこで彼は本心に立ちかえって言った、『父のところには食物のあり余っている雇人が大ぜいいるのに、わたしはここで飢えて死のうとしている。 ¹⁸立って、父のところへ帰って、こう言おう、父よ、わたしは天に対しても、あなたにむかっても、罪を犯しました。 ¹⁹もう、あなたのむすこと呼ばれる資格はありません。どうぞ、雇人のひとり同様にしてください』。 ²⁰そこで立って、父のところへ出かけた。まだ遠く離れていたのに、父は彼をみとめ、哀れに思って走り寄り、その首をだいて接吻した。 ²¹むすこは父に言った、『父よ、わたしは天に対しても、あなたにむかっても、罪を犯しました。もうあなたのむすこと呼ばれる資格はありません』。 ²²しかし父は僕たちに言いつけた、『さあ、早く、最上の着物を出してきてこの子に着せ、指輪を手にはめ、はきものを足にはかせなさい。 ²³また、肥えた子牛を引いてきてほふりなさい。食べて楽しもうではないか。 ²⁴このむすこが死んでいたのに生き返り、いなくなっていたのに見つかったのだから』。それから祝宴がはじまった。 ²⁵ところが、兄は畑にいたが、帰ってきて家に近づくと、音楽や踊りの音が聞えたので、 ²⁶ひとりの僕を呼んで、『いったい、これは何事なのか』と尋ねた。 ²⁷僕は答えた、『あなたのご兄弟がお帰りになりました。無事に迎えたというので、父上が肥えた子牛をほふらせなさったのです』。 ²⁸兄はおこって家にはいろうとしなかったので、父が出てきてなだめると、 ²⁹兄は父にむかって言った、『わたしは何か年もあなたに仕えて、一度でもあなたの言いつけにそむいたことはなかったのに、友だちと楽しむために子やぎ一匹も下さったことはありません。 ³⁰それだのに、遊女どもと一緒になって、あなたの身代を食いつぶしたこのあなたの子が帰ってくると、そのために肥えた子牛をほふりなさいました』。

¹⁰Even so, I tell you, there is joy in the presence of the angels of God over one sinner repenting.”

Een vader en twee zonen

¹¹He said, “A certain man had two sons. ¹²The younger of them said to his father, ‘Father, give me my share of your property.’ He divided his livelihood between them. ¹³Not many days after, the younger son gathered all of this together and traveled into a far country. There he wasted his property with riotous living. ¹⁴When he had spent all of it, there arose a severe famine in that country, and he began to be in need. ¹⁵He went and joined himself to one of the citizens of that country, and he sent him into his fields to feed pigs. ¹⁶He wanted to fill his belly with the husks that the pigs ate, but no one gave him any. ¹⁷But when he came to himself he said, ‘How many hired servants of my father’s have bread enough to spare, and I’m dying with hunger! ¹⁸I will get up and go to my father, and will tell him, “Father, I have sinned against heaven, and in your sight. ¹⁹I am no more worthy to be called your son. Make me as one of your hired servants.”’ ²⁰“He arose, and came to his father. But while he was still far off, his father saw him, and was moved with compassion, and ran, and fell on his neck, and kissed him. ²¹The son said to him, ‘Father, I have sinned against heaven, and in your sight. I am no longer worthy to be called your son.’ ²²“But the father said to his servants, ‘Bring out the best robe, and put it on him. Put a ring on his hand, and shoes on his feet. ²³Bring the fattened calf, kill it, and let us eat, and celebrate; ²⁴for this, my son, was dead, and is alive again. He was lost, and is found.’ They began to celebrate. ²⁵“Now his elder son was in the field. As he came near to the house, he heard music and dancing. ²⁶He called one of the servants to him, and asked what was going on. ²⁷He said to him, ‘Your brother has come, and your father has killed the fattened calf, because he has received him back safe and healthy.’ ²⁸But he was angry, and would not go in. Therefore his father came out, and begged him. ²⁹But he answered his father, ‘Behold, these many years I have served you, and I never disobeyed a commandment of yours, but you never gave me a goat, that I might celebrate with my friends. ³⁰But when this, your son, came, who has devoured your living with prostitutes, you killed the fattened calf for him.’

¹⁰Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.

Een vader en twee zonen

¹¹En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen. ¹²En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed. ¹³En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk. ¹⁴En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden. ¹⁵En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden. ¹⁶En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien. ¹⁷En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger! ¹⁸Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u; ¹⁹En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen. ²⁰En opstaande, ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem. ²¹En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden. ²²Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten; ²³En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn. ²⁴Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn. ²⁵En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei, ²⁶En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn. ²⁷En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft. ²⁸Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem. ²⁹Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn. ³⁰Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht.

¹¹また言われた、「ある人に、ふたりのむすこがあった。 ¹²ところが、弟が父親に言った、『父よ、あなたの財産のうちでわたしがいただく分をください』。そこで、父はその身代をふたりに分けてやった。 ¹³それから幾日もたたないうちに、弟は自分のものを全部とりまとめて遠い所へ行き、そこで放蕩に身を持ちくずして財産を使い果した。 ¹⁴何もかも浪費してしまったのち、その地方にひどいききんがあったので、彼は食べることにも窮しはじめた。 ¹⁵そこで、その地方のある住民のところに行って身を寄せたところが、その人は彼を畑にやって豚を飼わせた。 ¹⁶彼は、豚の食べるいなご豆で腹を満たしたいと思うほどであったが、何もくれる人はなかった。 ¹⁷そこで彼は本心に立ちかえって言った、『父のところには食物のあり余っている雇人が大ぜいいるのに、わたしはここで飢えて死のうとしている。 ¹⁸立って、父のところへ帰って、こう言おう、父よ、わたしは天に対しても、あなたにむかっても、罪を犯しました。 ¹⁹もう、あなたのむすこと呼ばれる資格はありません。どうぞ、雇人のひとり同様にしてください』。 ²⁰そこで立って、父のところへ出かけた。まだ遠く離れていたのに、父は彼をみとめ、哀れに思って走り寄り、その首をだいて接吻した。 ²¹むすこは父に言った、『父よ、わたしは天に対しても、あなたにむかっても、罪を犯しました。もうあなたのむすこと呼ばれる資格はありません』。 ²²しかし父は僕たちに言いつけた、『さあ、早く、最上の着物を出してきてこの子に着せ、指輪を手にはめ、はきものを足にはかせなさい。 ²³また、肥えた子牛を引いてきてほふりなさい。食べて楽しもうではないか。 ²⁴このむすこが死んでいたのに生き返り、いなくなっていたのに見つかったのだから』。それから祝宴がはじまった。 ²⁵ところが、兄は畑にいたが、帰ってきて家に近づくと、音楽や踊りの音が聞えたので、 ²⁶ひとりの僕を呼んで、『いったい、これは何事なのか』と尋ねた。 ²⁷僕は答えた、『あなたのご兄弟がお帰りになりました。無事に迎えたというので、父上が肥えた子牛をほふらせなさったのです』。 ²⁸兄はおこって家にはいろうとしなかったので、父が出てきてなだめると、 ²⁹兄は父にむかって言った、『わたしは何か年もあなたに仕えて、一度でもあなたの言いつけにそむいたことはなかったのに、友だちと楽しむために子やぎ一匹も下さったことはありません。 ³⁰それだのに、遊女どもと一緒になって、あなたの身代を食いつぶしたこのあなたの子が帰ってくると、そのために肥えた子牛をほふりなさいました』。 ³¹すると父は言った、『子よ、あなたはいつもわたしと一緒にいるし、またわたしのものは全部あなたのものだ。 ³²しかし、このあなたの弟は、死んでいたのに生き返り、いなくなっていたのに見つかったのだから、喜び祝うのはあたりまえである』」。

¹¹He said, “A certain man had two sons. ¹²The younger of them said to his father, ‘Father, give me my share of your property.’ He divided his livelihood between them. ¹³Not many days after, the younger son gathered all of this together and traveled into a far country. There he wasted his property with riotous living. ¹⁴When he had spent all of it, there arose a severe famine in that country, and he began to be in need. ¹⁵He went and joined himself to one of the citizens of that country, and he sent him into his fields to feed pigs. ¹⁶He wanted to fill his belly with the husks that the pigs ate, but no one gave him any. ¹⁷But when he came to himself he said, ‘How many hired servants of my father’s have bread enough to spare, and I’m dying with hunger! ¹⁸I will get up and go to my father, and will tell him, “Father, I have sinned against heaven, and in your sight. ¹⁹I am no more worthy to be called your son. Make me as one of your hired servants.”’ ²⁰“He arose, and came to his father. But while he was still far off, his father saw him, and was moved with compassion, and ran, and fell on his neck, and kissed him. ²¹The son said to him, ‘Father, I have sinned against heaven, and in your sight. I am no longer worthy to be called your son.’ ²²“But the father said to his servants, ‘Bring out the best robe, and put it on him. Put a ring on his hand, and shoes on his feet. ²³Bring the fattened calf, kill it, and let us eat, and celebrate; ²⁴for this, my son, was dead, and is alive again. He was lost, and is found.’ They began to celebrate. ²⁵“Now his elder son was in the field. As he came near to the house, he heard music and dancing. ²⁶He called one of the servants to him, and asked what was going on. ²⁷He said to him, ‘Your brother has come, and your father has killed the fattened calf, because he has received him back safe and healthy.’ ²⁸But he was angry, and would not go in. Therefore his father came out, and begged him. ²⁹But he answered his father, ‘Behold, these many years I have served you, and I never disobeyed a commandment of yours, but you never gave me a goat, that I might celebrate with my friends. ³⁰But when this, your son, came, who has devoured your living with prostitutes, you killed the fattened calf for him.’ ³¹“He said to him, ‘Son, you are always with me, and all that is mine is yours. ³²But it was appropriate to celebrate and be glad, for this, your brother, was dead, and is alive again. He was lost, and is found.’”

¹¹En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen. ¹²En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed. ¹³En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk. ¹⁴En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden. ¹⁵En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden. ¹⁶En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien. ¹⁷En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger! ¹⁸Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u; ¹⁹En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen. ²⁰En opstaande, ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem. ²¹En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden. ²²Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten; ²³En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn. ²⁴Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn. ²⁵En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei, ²⁶En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn. ²⁷En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft. ²⁸Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem. ²⁹Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn. ³⁰Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht. ³¹En hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij, en al het mijne is uwe. ³²Men behoorde dan vrolijk en blijde te zijn; want deze uw broeder was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden.

Gemor over wie met Jezus eet

¹さて、取税人や罪人たちが皆、イエスの話を聞こうとして近寄ってきた。 ²するとパリサイ人や律法学者たちがつぶやいて、「この人は罪人たちを迎えて一緒に食事をしている」と言った。

Het verloren schaap

³そこでイエスは彼らに、この譬をお話しになった、 ⁴「あなたがたのうちに、百匹の羊を持っている者がいたとする。その一匹がいなくなったら、九十九匹を野原に残しておいて、いなくなった一匹を見つけるまでは捜し歩かないであろうか。 ⁵そして見つけたら、喜んでそれを自分の肩に乗せ、 ⁶家に帰ってきて友人や隣り人を呼び集め、『わたしと一緒に喜んでください。いなくなった羊を見つけましたから』と言うであろう。 ⁷よく聞きなさい。それと同じように、罪人がひとりでも悔い改めるなら、悔改めを必要としない九十九人の正しい人のためにもまさる大きいよろこびが、天にあるであろう。

De verloren munt

⁸また、ある女が銀貨十枚を持っていて、もしその一枚をなくしたとすれば、彼女はあかりをつけて家中を掃き、それを見つけるまでは注意深く捜さないであろうか。 ⁹そして、見つけたなら、女友だちや近所の女たちを呼び集めて、『わたしと一緒に喜んでください。なくした銀貨が見つかりましたから』と言うであろう。 ¹⁰よく聞きなさい。それと同じように、罪人がひとりでも悔い改めるなら、神の御使たちの前でよろこびがあるであろう」。

Een vader en twee zonen

¹¹また言われた、「ある人に、ふたりのむすこがあった。 ¹²ところが、弟が父親に言った、『父よ、あなたの財産のうちでわたしがいただく分をください』。そこで、父はその身代をふたりに分けてやった。 ¹³それから幾日もたたないうちに、弟は自分のものを全部とりまとめて遠い所へ行き、そこで放蕩に身を持ちくずして財産を使い果した。 ¹⁴何もかも浪費してしまったのち、その地方にひどいききんがあったので、彼は食べることにも窮しはじめた。 ¹⁵そこで、その地方のある住民のところに行って身を寄せたところが、その人は彼を畑にやって豚を飼わせた。 ¹⁶彼は、豚の食べるいなご豆で腹を満たしたいと思うほどであったが、何もくれる人はなかった。 ¹⁷そこで彼は本心に立ちかえって言った、『父のところには食物のあり余っている雇人が大ぜいいるのに、わたしはここで飢えて死のうとしている。 ¹⁸立って、父のところへ帰って、こう言おう、父よ、わたしは天に対しても、あなたにむかっても、罪を犯しました。 ¹⁹もう、あなたのむすこと呼ばれる資格はありません。どうぞ、雇人のひとり同様にしてください』。 ²⁰そこで立って、父のところへ出かけた。まだ遠く離れていたのに、父は彼をみとめ、哀れに思って走り寄り、その首をだいて接吻した。 ²¹むすこは父に言った、『父よ、わたしは天に対しても、あなたにむかっても、罪を犯しました。もうあなたのむすこと呼ばれる資格はありません』。 ²²しかし父は僕たちに言いつけた、『さあ、早く、最上の着物を出してきてこの子に着せ、指輪を手にはめ、はきものを足にはかせなさい。 ²³また、肥えた子牛を引いてきてほふりなさい。食べて楽しもうではないか。 ²⁴このむすこが死んでいたのに生き返り、いなくなっていたのに見つかったのだから』。それから祝宴がはじまった。 ²⁵ところが、兄は畑にいたが、帰ってきて家に近づくと、音楽や踊りの音が聞えたので、 ²⁶ひとりの僕を呼んで、『いったい、これは何事なのか』と尋ねた。 ²⁷僕は答えた、『あなたのご兄弟がお帰りになりました。無事に迎えたというので、父上が肥えた子牛をほふらせなさったのです』。 ²⁸兄はおこって家にはいろうとしなかったので、父が出てきてなだめると、 ²⁹兄は父にむかって言った、『わたしは何か年もあなたに仕えて、一度でもあなたの言いつけにそむいたことはなかったのに、友だちと楽しむために子やぎ一匹も下さったことはありません。 ³⁰それだのに、遊女どもと一緒になって、あなたの身代を食いつぶしたこのあなたの子が帰ってくると、そのために肥えた子牛をほふりなさいました』。 ³¹すると父は言った、『子よ、あなたはいつもわたしと一緒にいるし、またわたしのものは全部あなたのものだ。 ³²しかし、このあなたの弟は、死んでいたのに生き返り、いなくなっていたのに見つかったのだから、喜び祝うのはあたりまえである』」。

Gemor over wie met Jezus eet

¹Now all the tax collectors and sinners were coming close to him to hear him. ²The Pharisees and the scribes murmured, saying, “This man welcomes sinners, and eats with them.”

Het verloren schaap

³He told them this parable. ⁴“Which of you men, if you had one hundred sheep, and lost one of them, wouldn’t leave the ninety-nine in the wilderness, and go after the one that was lost, until he found it? ⁵When he has found it, he carries it on his shoulders, rejoicing. ⁶When he comes home, he calls together his friends and his neighbors, saying to them, ‘Rejoice with me, for I have found my sheep which was lost!’ ⁷I tell you that even so there will be more joy in heaven over one sinner who repents, than over ninety-nine righteous people who need no repentance.

De verloren munt

⁸Or what woman, if she had ten drachmacoins, if she lost one drachma coin, wouldn’t light a lamp, sweep the house, and seek diligently until she found it? ⁹When she has found it, she calls together her friends and neighbors, saying, ‘Rejoice with me, for I have found the drachma which I had lost.’ ¹⁰Even so, I tell you, there is joy in the presence of the angels of God over one sinner repenting.”

Een vader en twee zonen

¹¹He said, “A certain man had two sons. ¹²The younger of them said to his father, ‘Father, give me my share of your property.’ He divided his livelihood between them. ¹³Not many days after, the younger son gathered all of this together and traveled into a far country. There he wasted his property with riotous living. ¹⁴When he had spent all of it, there arose a severe famine in that country, and he began to be in need. ¹⁵He went and joined himself to one of the citizens of that country, and he sent him into his fields to feed pigs. ¹⁶He wanted to fill his belly with the husks that the pigs ate, but no one gave him any. ¹⁷But when he came to himself he said, ‘How many hired servants of my father’s have bread enough to spare, and I’m dying with hunger! ¹⁸I will get up and go to my father, and will tell him, “Father, I have sinned against heaven, and in your sight. ¹⁹I am no more worthy to be called your son. Make me as one of your hired servants.”’ ²⁰“He arose, and came to his father. But while he was still far off, his father saw him, and was moved with compassion, and ran, and fell on his neck, and kissed him. ²¹The son said to him, ‘Father, I have sinned against heaven, and in your sight. I am no longer worthy to be called your son.’ ²²“But the father said to his servants, ‘Bring out the best robe, and put it on him. Put a ring on his hand, and shoes on his feet. ²³Bring the fattened calf, kill it, and let us eat, and celebrate; ²⁴for this, my son, was dead, and is alive again. He was lost, and is found.’ They began to celebrate. ²⁵“Now his elder son was in the field. As he came near to the house, he heard music and dancing. ²⁶He called one of the servants to him, and asked what was going on. ²⁷He said to him, ‘Your brother has come, and your father has killed the fattened calf, because he has received him back safe and healthy.’ ²⁸But he was angry, and would not go in. Therefore his father came out, and begged him. ²⁹But he answered his father, ‘Behold, these many years I have served you, and I never disobeyed a commandment of yours, but you never gave me a goat, that I might celebrate with my friends. ³⁰But when this, your son, came, who has devoured your living with prostitutes, you killed the fattened calf for him.’ ³¹“He said to him, ‘Son, you are always with me, and all that is mine is yours. ³²But it was appropriate to celebrate and be glad, for this, your brother, was dead, and is alive again. He was lost, and is found.’”

Gemor over wie met Jezus eet

¹En al de tollenaars en de zondaars naderden tot Hem, om Hem te horen. ²En de Farizeen en de Schriftgeleerden murmureerden, zeggende: Deze ontvangt de zondaars, en eet met hen.

Het verloren schaap

³En Hij sprak tot hen deze gelijkenis, zeggende: ⁴Wat mens onder u, hebbende honderd schapen; en een van die verliezende, verlaat niet de negen en negentig in de woestijn, en gaat naar het verlorene, totdat hij hetzelve vinde? ⁵En als hij het gevonden heeft, legt hij het op zijn schouders, verblijd zijnde. ⁶En te huis komende, roept hij de vrienden en de geburen samen, zeggende tot hen: Weest blijde met mij; want ik heb mijn schaap gevonden, dat verloren was. ⁷Ik zeg ulieden, dat er alzo blijdschap zal zijn in den hemel over een zondaar, die zich bekeert, meer dan over negen en negentig rechtvaardigen, die de bekering niet van node hebben.

De verloren munt

⁸Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt? ⁹En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had. ¹⁰Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.

Een vader en twee zonen

¹¹En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen. ¹²En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed. ¹³En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk. ¹⁴En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden. ¹⁵En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden. ¹⁶En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien. ¹⁷En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger! ¹⁸Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u; ¹⁹En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen. ²⁰En opstaande, ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem. ²¹En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden. ²²Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten; ²³En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn. ²⁴Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn. ²⁵En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei, ²⁶En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn. ²⁷En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft. ²⁸Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem. ²⁹Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn. ³⁰Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht. ³¹En hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij, en al het mijne is uwe. ³²Men behoorde dan vrolijk en blijde te zijn; want deze uw broeder was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden.