Zakharia 11

1Hai Lebanon, bukalah pintu-pintumu supaya api dapat melahap pohon-pohon arasmu! 2Merataplah, hai pohon-pohon sanobar karena pohon aras sudah tumbang. Sebab pohon-pohon bermutu sudah dibinasakan! Merataplah, hai pohon-pohon tarbantin di Basan karena hutan yang lebat sudah diratakan! 3Terdengar suara ratapan para gembala karena kemuliaan mereka sudah diruntuhkan! Terdengar auman singa-singa muda karena belukar Sungai Yordan sudah dimusnahkan. 4Beginilah firman TUHAN, Allahku, “Gembalakanlah kawanan domba sembelihan itu! 5Orang-orang yang membelinya menyembelih dan tidak dihukum, dan orang-orang yang menjualnya berkata, ‘Terpujilah TUHAN, Aku kaya!’ Gembala-gembalanya sendiri tidak berbelas kasih terhadap domba-domba mereka. 6Sebab, Aku tidak lagi mengasihani penduduk tanah ini, firman TUHAN. Sesungguhnya, Aku akan menyerahkan masing-masing orang ke tangan sesamanya dan ke tangan rajanya. Mereka akan menghancurkan bumi dan Aku tidak akan melepaskan seorang pun dari tangan mereka.” 7Dengan demikian, aku akan menggembalakan kawanan domba sembelihan itu, kawanan domba yang tertindas. Aku mengambil dua tongkat, yang satu Kunamai ‘kemurahan’, dan yang lain kunamai ‘ikatan’, lalu aku menggembalakan domba-domba itu. 8Dalam sebulan, aku menyingkirkan tiga orang gembala, hatiku tidak sabar lagi terhadap domba-domba itu, dan mereka pun merasa muak terhadap aku. 9Lalu, aku berkata, “Aku tidak mau lagi menggembalakan kamu, yang mati biarlah mati, yang hilang biarlah hilang, dan yang masih tinggal biarlah memakan daging temannya.” 10Aku mengambil tongkatku, yaitu ‘kemurahan’, lalu mematahkannya untuk membatalkan perjanjian yang telah kuikat dengan segala bangsa. 11Jadi, perjanjian itu batal pada hari itu sehingga kawanan domba yang tertindas, yang sedang memperhatikan aku tahu bahwa itu adalah firman TUHAN. 12Lalu, aku berkata kepada mereka, “Jika menurutmu baik, berilah aku upah. Jika tidak, biarkan saja!” Lalu, mereka menimbang 30 keping perak sebagai upahku. 13Namun, TUHAN berfirman kepadaku, “Lemparkan itu kepada penuang logam!” — yaitu harga tertinggi yang mereka nilai bagiku. Lalu, aku mengambil 30 keping perak itu dan menyerahkannya kepada penuang logam di Bait TUHAN. 14Kemudian, aku mematahkan tongkat yang kedua, yaitu ‘ikatan’, untuk memutuskan persaudaraan antara Yehuda dan Israel. 15Sesudah itu, TUHAN berfirman kepadaku, “Ambillah sekali lagi perkakas seorang gembala yang bodoh! 16Sebab, lihatlah, Aku akan membangkitkan di negeri ini seorang gembala yang tidak memedulikan yang hilang, yang tidak akan mencari yang tersesat, yang tidak akan menyembuhkan yang terluka, yang tidak akan mengurus yang sehat, melainkan yang akan memakan daging domba yang gemuk dan mencabut kuku mereka. 17Celakalah gembala-Ku yang bodoh, yang meninggalkan domba-dombanya! Biarlah pedang mengenai lengan dan mata kanannya! Biarlah lengannya kering sekering-keringnya, dan mata kanannya pudar sepudar-pudarnya!”

1Open your doors, Lebanon, that the fire may devour your cedars. 2Wail, fir tree, for the cedar has fallen, because the stately ones are destroyed. Wail, you oaks of Bashan, for the strong forest has come down. 3A voice of the wailing of the shepherds! For their glory is destroyed: a voice of the roaring of young lions! For the pride of the Jordan is ruined. 4Thus says Yahweh my God: “Feed the flock of slaughter. 5Their buyers slaughter them, and go unpunished. Those who sell them say, ‘Blessed be Yahweh, for I am rich;’ and their own shepherds don’t pity them. 6For I will no more pity the inhabitants of the land,” says Yahweh; “but, behold, I will deliver the men everyone into his neighbor’s hand, and into the hand of his king. They will strike the land, and out of their hand I will not deliver them.” 7So I fed the flock of slaughter, especially the oppressed of the flock. I took for myself two staffs. The one I called “Favor”, and the other I called “Union”, and I fed the flock. 8I cut off the three shepherds in one month; for my soul was weary of them, and their soul also loathed me. 9Then I said, “I will not feed you. That which dies, let it die; and that which is to be cut off, let it be cut off; and let those who are left eat each other’s flesh.” 10I took my staff Favor, and cut it apart, that I might break my covenant that I had made with all the peoples. 11It was broken in that day; and thus the poor of the flock that listened to me knew that it was Yahweh’s word. 12I said to them, “If you think it best, give me my wages; and if not, keep them.” So they weighed for my wages thirty pieces of silver. 13Yahweh said to me, “Throw it to the potter, the handsome price that I was valued at by them!” I took the thirty pieces of silver, and threw them to the potter, in Yahweh’s house. 14Then I cut apart my other staff, even Union, that I might break the brotherhood between Judah and Israel. 15Yahweh said to me, “Take for yourself yet again the equipment of a foolish shepherd. 16For, behold, I will raise up a shepherd in the land, who will not visit those who are cut off, neither will seek those who are scattered, nor heal that which is broken, nor feed that which is sound; but he will eat the flesh of the fat sheep, and will tear their hoofs in pieces. 17Woe to the worthless shepherd who leaves the flock! The sword will be on his arm, and on his right eye. His arm will be completely withered, and his right eye will be totally blinded!”

1Doe uw deuren open, o Libanon! opdat het vuur uw cederen vertere. 2Huilt, gij dennen! dewijl de cederen gevallen zijn, dewijl die heerlijke bomen verwoest zijn; huilt, gij eiken van Basan! dewijl het sterke woud nedergevallen is. 3Er is een stem des gehuils der herderen, dewijl hun heerlijkheid verwoest is; een stem des gebruls der jonge leeuwen, dewijl de hoogmoed van de Jordaan verwoest is. 4Alzo zegt de HEERE, mijn God: Weidt deze slachtschapen. 5Welker bezitters hen doden, en houden het voor geen schuld; en een ieder dergenen, die ze verkopen, zegt: Geloofd zij de HEERE, dat ik rijk geworden ben; en niemand van degenen, die ze weiden, verschoont ze. 6Zekerlijk, Ik zal niet meer de inwoners dezes lands verschonen, spreekt de HEERE; maar ziet, Ik zal de mensen overleveren, elkeen in de hand zijns naasten, en in de hand zijns konings, en zij zullen dit land te morzel slaan, en Ik zal ze uit hun hand niet verlossen. 7Dies heb ik deze slachtschapen geweid, dewijl zij ellendige schapen zijn; en ik heb mij genomen twee stokken, den een heb ik genoemd LIEFELIJKHEID, en den anderen heb ik genoemd SAMENBINDERS; en ik heb die schapen geweid. 8En ik heb drie herders in een maand afgesneden; want mijn ziel was over hen verdrietig geworden, en ook had hun ziel een walg van mij. 9En ik zeide: Ik zal ulieden niet meer weiden; wat sterft, dat sterve, en wat afgesneden is, dat zij afgesneden, en dat de overgeblevenen de een des anderen vlees verslinden. 10En ik nam mijn stok LIEFELIJKHEID, en ik verbrak denzelven, te niet doende mijn verbond, hetwelk ik met al deze volken gemaakt had. 11Dus werd het te dien dage vernietigd, en alzo hebben de ellendigen onder de schapen, die op mij wachtten, bekend, dat het des HEEREN woord was. 12Want ik had tot henlieden gezegd: Indien het goed is in uw ogen, brengt mijn loon, en zo niet, laat het na. En zij hebben mijn loon gewogen, dertig zilverlingen. 13Doch de HEERE zeide tot mij: Werp ze henen voor den pottenbakker: een heerlijken prijs, dien ik waard geacht ben geweest van hen! En ik nam die dertig zilverlingen, en wierp ze in het huis des HEEREN, voor den pottenbakker. 14Toen verbrak ik mijn tweeden stok, SAMENBINDERS, te niet doende de broederschap tussen Juda en tussen Israel. 15Verder zeide de HEERE tot mij: Neem u nog eens dwazen herders gereedschap. 16Want ziet, Ik zal een herder verwekken in dit land; dat gereed is om afgesneden te worden, zal hij niet bezoeken; het jonge zal hij niet zoeken, en het verbrokene zal hij niet helen, en het stilstaande zal hij niet dragen; maar het vlees van het vette zal hij eten, en derzelver klauwen zal hij verscheuren. 17Wee den nietigen herder, den verlater der kudde! Het zwaard zal over zijn arm zijn, en over zijn rechteroog; zijn arm zal ten enenmale verdorren, en zijn rechteroog zal ten enenmale donker worden.