Imamat 5

1“Jika seseorang berdosa karena mendengar suara kutukan dan dia adalah saksi, entah dia melihat atau mengetahuinya, tetapi dia tidak mau mengatakannya, dialah yang harus menanggung kesalahannya. 2Atau, jika seseorang menyentuh sesuatu yang najis, baik bangkai binatang buas, bangkai ternak yang najis, maupun bangkai binatang mengeriap yang najis, meskipun dia tidak mengetahuinya, dia juga menjadi najis dan bersalah, 3atau, jika seseorang menyentuh kenajisan manusia, apa pun bentuk kenajisan yang dapat membuatnya menjadi najis, meskipun dia tidak mengetahuinya, dia pun bersalah, 4atau, jika seseorang bersumpah secara gegabah dengan bibirnya untuk melakukan yang jahat atau melakukan yang baik, tetapi hal itu tersembunyi baginya, ketika dia telah mengetahuinya, dia pun bersalah atas salah satu dari perkara-perkara itu. 5Jadi, jika seseorang menjadi bersalah karena salah satu dari perkara-perkara tersebut, dia harus mengakui dosa yang telah diperbuatnya itu. 6Dia juga harus membawa persembahan penebus salahnya kepada TUHAN karena dosa yang telah membuatnya berdosa itu, yaitu anak domba betina atau anak kambing betina dari kawanannya sebagai persembahan penghapus dosa. Lalu, imam harus mengadakan pendamaian bagi orang itu atas dosanya. 7Namun, jika dia tidak mampu menyediakan seekor anak domba, dia harus membawa persembahan penebus salah kepada TUHAN karena dosa yang telah dilakukannya itu, yaitu dua ekor burung tekukur atau dua ekor burung merpati muda, yang seekor untuk persembahan penghapus dosa, dan yang seekor untuk persembahan bakaran. 8Dia harus membawanya kepada imam, yang terlebih dahulu harus mempersembahkan persembahan penghapus dosa dan harus memuntir kepalanya dari pangkal lehernya, tetapi tidak boleh sampai terputus. 9Dia harus memercikkan sebagian darah persembahan penghapus dosa itu ke sisi mazbah, sedangkan sisa darahnya harus diperas keluar, ke alas mazbah, itulah persembahan penghapus dosa. 10Kemudian, imam harus mengolah yang seekor lagi sebagai persembahan bakaran sesuai dengan peraturan. Jadi, imam harus mengadakan pendamaian demi orang itu atas dosa yang telah diperbuatnya itu supaya dia diampuni. 11Namun, jika orang itu tidak mampu memberikan dua ekor burung tekukur atau dua burung merpati, orang yang telah berdosa itu harus membawa persembahannya, yaitu sepersepuluh efa tepung halus sebagai persembahan penghapus dosa. Dia tidak boleh menuangkan minyak atau membubuhkan kemenyan ke atasnya sebab itu adalah persembahan penghapus dosa. 12Dia harus membawanya kepada imam dan imam harus mengambil segenggam dari tepung itu sebagai bagian peringatan, lalu membakarnya di atas mazbah bersama persembahan dengan api untuk TUHAN, itulah persembahan penghapus dosa. 13Demikianlah imam harus mengadakan pendamaian bagi orang itu atas dosa yang dilakukannya dalam salah satu perkara-perkara tersebut, dan hal itu akan membuatnya diampuni. Lalu, sisanya harus menjadi bagian untuk imam, sama seperti persembahan sajian.” 14Kemudian, TUHAN berfirman kepada Musa, firman-Nya, 15“Ketika seseorang melakukan pelanggaran dan berdosa dalam ketidaksengajaan sehubungan dengan hal-hal kudus milik TUHAN, dia harus membawa persembahan penebus salahnya kepada TUHAN, yaitu seekor domba jantan yang tidak bercacat dari kawanannya yang ditaksir menurut ukuran syikal perak, yaitu berdasarkan syikal tempat kudus untuk persembahan penebus salah. 16Dia harus membayar ganti rugi atas dosa yang dilakukannya terhadap hal-hal kudus tersebut dan harus menambahkan seperlimanya untuk diberikan kepada imam. Lalu, imam akan mengadakan pendamaian untuknya dengan domba jantan persembahan penebus salah dan hal itu akan membuatnya diampuni. 17Jika seseorang berdosa dan melakukan salah satu hal yang dilarang TUHAN, meskipun dia tidak mengetahuinya, dia tetap bersalah dan harus menanggung kesalahannya. 18Dia harus membawa kepada imam seekor domba jantan yang tidak bercacat dari kawanannya berdasarkan taksirannya sebagai persembahan penebus salah. Dengan begitu, imam akan mengadakan pendamaian baginya atas kesalahan yang dilakukannya dalam ketidaksengajaan sehingga dia tidak mengetahuinya, dan hal itu akan membuatnya diampuni. 19Itulah kurban penebus salah karena dia memang benar-benar bersalah di hadapan TUHAN.”

1“‘If anyone sins, in that he hears the voice of adjuration, he being a witness, whether he has seen or known, if he doesn’t report it, then he shall bear his iniquity. 2“‘Or if anyone touches any unclean thing, whether it is the carcass of an unclean animal, or the carcass of unclean livestock, or the carcass of unclean creeping things, and it is hidden from him, and he is unclean, then he shall be guilty. 3“‘Or if he touches the uncleanness of man, whatever his uncleanness is with which he is unclean, and it is hidden from him; when he knows of it, then he shall be guilty. 4“‘Or if anyone swears rashly with his lips to do evil, or to do good, whatever it is that a man might utter rashly with an oath, and it is hidden from him; when he knows of it, then he shall be guilty of one of these. 5It shall be, when he is guilty of one of these, he shall confess that in which he has sinned: 6and he shall bring his trespass offering to Yahweh for his sin which he has sinned, a female from the flock, a lamb or a goat, for a sin offering; and the priest shall make atonement for him concerning his sin. 7“‘If he can’t afford a lamb, then he shall bring his trespass offering for that in which he has sinned, two turtledoves, or two young pigeons, to Yahweh; one for a sin offering, and the other for a burnt offering. 8He shall bring them to the priest, who shall first offer the one which is for the sin offering, and wring off its head from its neck, but shall not sever it completely. 9He shall sprinkle some of the blood of the sin offering on the side of the altar; and the rest of the blood shall be drained out at the base of the altar. It is a sin offering. 10He shall offer the second for a burnt offering, according to the ordinance; and the priest shall make atonement for him concerning his sin which he has sinned, and he shall be forgiven. 11“‘But if he can’t afford two turtledoves, or two young pigeons, then he shall bring his offering for that in which he has sinned, the tenth part of an ephah of fine flour for a sin offering. He shall put no oil on it, neither shall he put any frankincense on it, for it is a sin offering. 12He shall bring it to the priest, and the priest shall take his handful of it as the memorial portion, and burn it on the altar, on the offerings of Yahweh made by fire. It is a sin offering. 13The priest shall make atonement for him concerning his sin that he has sinned in any of these things, and he will be forgiven; and the rest shall be the priest’s, as the meal offering.’” 14Yahweh spoke to Moses, saying, 15“If anyone commits a trespass, and sins unwittingly, in the holy things of Yahweh; then he shall bring his trespass offering to Yahweh, a ram without defect from the flock, according to your estimation in silver by shekels, after the shekel of the sanctuary, for a trespass offering. 16He shall make restitution for that which he has done wrong in the holy thing, and shall add a fifth part to it, and give it to the priest; and the priest shall make atonement for him with the ram of the trespass offering, and he will be forgiven. 17“If anyone sins, and does any of the things which Yahweh has commanded not to be done; though he didn’t know it, yet he is guilty, and shall bear his iniquity. 18He shall bring a ram without defect from of the flock, according to your estimation, for a trespass offering, to the priest; and the priest shall make atonement for him concerning the thing in which he sinned and didn’t know it, and he will be forgiven. 19It is a trespass offering. He is certainly guilty before Yahweh.”

1Als nu een mens zal gezondigd hebben, dat hij gehoord heeft een stem des vloeks, waarvan hij getuige is, hetzij dat hij het gezien of geweten heeft; indien hij het niet te kennen geeft, zo zal hij zijn ongerechtigheid dragen. 2Of wanneer een mens enig onrein ding zal aangeroerd hebben, hetzij het dode aas van een wild onrein gedierte, of het dode aas van onrein vee, of het dode aas van onrein kruipend gedierte; al is het voor hem verborgen geweest, nochtans is hij onrein en schuldig. 3Of als hij zal aangeroerd hebben de onreinigheid van een mens, naar al zijn onreinigheid, waarmede hij onrein wordt; en het is voor hem verborgen geweest, en hij is het gewaar geworden, zo is hij schuldig. 4Of als een mens zal gezworen hebben, onbedacht met zijn lippen uitsprekende, om kwaad te doen, of om goed te doen; naar al wat de mens in den eed onbedacht uitspreekt, en het is voor hem verborgen geweest, en hij zal het gewaar worden, zo is hij aan een van die schuldig. 5Het zal dan geschieden, als hij aan een van die schuldig is, dat hij belijden zal, waarin hij gezondigd heeft; 6En tot zijn schuldoffer den HEERE voor zijn zonde, die hij gezondigd heeft, brengen zal een wijfje van klein vee, een lam of een jonge geit, voor de zonde; zo zal de priester voor hem vanwege zijn zonde verzoening doen. 7Maar indien zijn hand zoveel niet bereiken kan, als genoeg is tot een stuk klein vee, zo zal hij tot zijn offer voor de schuld, die hij gezondigd heeft, den HEERE brengen twee tortelduiven, of twee jonge duiven, een ten zondoffer, en een ten brandoffer. 8En hij zal die tot den priester brengen, welke eerst die zal offeren, die tot het zondoffer is; en zal zijn hoofd met zijn nagel nevens haar nek splijten, maar niet afscheiden. 9En van het bloed des zondoffers zal hij aan den wand van het altaar sprengen; maar het overgeblevene van dat bloed zal uitgeduwd worden aan den bodem van het altaar; het is een zondoffer. 10En de andere zal hij ten brandoffer maken, naar de wijze; zo zal de priester voor hem, vanwege zijn zonde, die hij gezondigd heeft, verzoening doen, en het zal hem vergeven worden. 11Maar indien zijn hand niet bereiken kan aan twee tortelduiven of twee jonge duiven, zo zal hij, die gezondigd heeft, tot zijn offerande brengen het tiende deel van een efa meelbloem ten zondoffer; hij zal geen olie daarover doen, noch wierook daarop leggen; want het is een zondoffer. 12En hij zal dat tot den priester brengen, en de priester zal daarvan zijn hand vol, der gedachtenis deszelven, grijpen, en dat aansteken op het altaar, op de vuurofferen des HEEREN; het is een zondoffer. 13Zo zal de priester voor hem verzoening doen over zijn zonde, die hij gezondigd heeft in enige van die stukken, en het zal hem vergeven worden; en het zal des priesters zijn, gelijk het spijsoffer. 14Wijders sprak de HEERE tot Mozes, zeggende: 15Als een mens door overtreding overtreden, en door afdwaling gezondigd zal hebben, wat onwetende van de heilige dingen des HEEREN, zo zal hij tot zijn schuldoffer den HEERE brengen een volkomen ram uit de kudde, met uw schatting aan zilveren sikkelen, naar den sikkel des heiligdoms, ten schuldoffer. 16Zo zal hij, dat hij zondigende heeft onwetend van de heilige dingen, wedergeven, en zal deszelfs vijfde deel daarenboven toedoen, dat hij den priester geven zal; alzo zal de priester met den ram des schuldoffers voor hem verzoening doen, en het zal hem vergeven worden. 17En indien een mens zal gezondigd hebben, en gedaan tegen een van alle geboden des HEEREN, hetwelk niet zou gedaan worden, al is het dat hij het niet geweten heeft, nochtans is hij schuldig, en zal zijn ongerechtigheid dragen. 18En hij zal een volkomen ram uit de kudde tot den priester brengen, met uw schatting, ten schuldoffer; en de priester zal voor hem verzoening doen over zijn afdwaling, door welke hij afgedwaald is, die hij niet geweten had; zo zal het hem vergeven worden. 19Het is een schuldoffer; hij heeft zich voorzeker schuldig gemaakt aan den HEERE.