Hosea 11

1Ketika Israel masih muda, Aku mengasihinya. Dan dari Mesir, Aku memanggil anak-Ku. 2Semakin mereka Kupanggil, semakin mereka pergi menjauh. Mereka terus-menerus memberi persembahan kepada para Baal, dan membakar ukupan bagi patung-patung berhala. 3Padahal Akulah yang mengajar Efraim berjalan, dan Aku memegang tangan mereka. Akan tetapi, mereka tidak tahu, bahwa Akulah yang menyembuhkan mereka. 4Aku memimpin mereka dengan tali kebaikan, dengan ikatan kasih. Bagi mereka, Akulah yang mengangkat kuk dari tengkuk mereka, Aku membungkuk untuk memberi mereka makan. 5Mereka takkan kembali ke tanah Mesir, tetapi Asyur akan menjadi raja mereka, sebab mereka menolak untuk kembali kepada-Ku. 6Pedang akan berkilauan di kota-kota mereka, menghabisi palang-palang pintu mereka, dan akan melahap mereka karena nasihat mereka sendiri. 7Umat-Ku bersikeras berpaling dari-Ku, meskipun mereka berseru kepada Yang Mahatinggi, Dia tidak akan meninggikan mereka.” 8“Bagaimana Aku akan menyerah terhadap kamu, hai Efraim, Bagaimana aku akan membuang kamu, hai Israel? Bagaimana mungkin Aku membuatmu seperti Adma, Bagaimana Aku akan memperlakukanmu seperti Zeboim? Hati-Ku bergolak dalam diri-Ku, belas kasihan-Ku tumbuh menjadi hangat dan lembut. 9Aku takkan melaksanakan murka-Ku yang menyala-nyala. Aku takkan kembali membinasakan Efraim. Sebab, Aku adalah Allah, dan bukan manusia, Yang Mahakudus di tengah-tengahmu. Aku takkan datang dengan murka. 10Mereka akan pergi mencari TUHAN; Dia akan mengaum seperti singa. Saat Dia mengaum, maka anak-anak-Nya akan datang dengan gemetar dari barat. 11Mereka akan datang dengan gemetar seperti burung-burung dari Mesir dan seperti burung merpati dari tanah Asyur, Aku akan mengembalikan mereka ke rumah-rumah mereka.” kata firman TUHAN. 12Efraim telah mengepung Aku dengan kebohongan, dan kaum Israel dengan tipu daya. Namun, Yehuda masih berjalan bersama Allah, dan setia kepada yang Mahakudus.

1“When Israel was a child, then I loved him, and called my son out of Egypt. 2They called to them, so they went from them. They sacrificed to the Baals, and burned incense to engraved images. 3Yet I taught Ephraim to walk. I took them by his arms; but they didn’t know that I healed them. 4I drew them with cords of a man, with ties of love; and I was to them like those who lift up the yoke on their necks; and I bent down to him and I fed him. 5“They won’t return into the land of Egypt; but the Assyrian will be their king, because they refused to repent. 6The sword will fall on their cities, and will destroy the bars of their gates, and will put an end to their plans. 7My people are determined to turn from me. Though they call to the Most High, he certainly won’t exalt them. 8“How can I give you up, Ephraim? How can I hand you over, Israel? How can I make you like Admah? How can I make you like Zeboiim? My heart is turned within me, my compassion is aroused. 9I will not execute the fierceness of my anger. I will not return to destroy Ephraim: for I am God, and not man; the Holy One in your midst; and I will not come in wrath. 10They will walk after Yahweh, who will roar like a lion; for he will roar, and the children will come trembling from the west. 11They will come trembling like a bird out of Egypt, and like a dove out of the land of Assyria; and I will settle them in their houses,” says Yahweh. 12Ephraim surrounds me with falsehood, and the house of Israel with deceit. Judah still strays from God, and is unfaithful to the Holy One.

1Als Israel een kind was, toen heb Ik hem liefgehad, en Ik heb Mijn zoon uit Egypte uitgeroepen. 2Maar gelijk zij henlieden riepen, alzo gingen zij van hun aangezicht weg; zij offerden den Baals, en rookten den gesnedenen beelden. 3Ik nochtans leerde Efraim gaan; Hij nam ze op Zijn armen, maar zij bekenden niet, dat Ik ze genas. 4Ik trok ze met mensenzelen, met touwen der liefde, en was hun, als degenen, die het juk van op hun kinnebakken oplichten, en Ik reikte hem voeder toe. 5Hij zal in Egypteland niet wederkeren; maar Assur, die zal zijn koning zijn; omdat zij zich weigerden te bekeren. 6En het zwaard zal in zijn steden blijven, en zijn grendelen verteren, en opeten, vanwege hun beraadslagingen. 7Want Mijn volk blijft hangen aan de afkering van Mij; zij roepen het wel tot den Allerhoogste, maar niet een verhoogt Hem. 8Hoe zou Ik u overgeven, o Efraim? u overleveren, o Israel? Hoe zou Ik u maken als Adama, u stellen als Zeboim? Mijn hart is in Mij omgekeerd, al Mijn berouw is te zamen ontstoken. 9Ik zal de hittigheid Mijns toorns niet uitvoeren; Ik zal niet wederkeren om Efraim te verderven; want Ik ben God en geen mens, de Heilige in het midden van u, en Ik zal in de stad niet komen. 10Zij zullen den HEERE achterna wandelen, Hij zal brullen als een leeuw, wanneer Hij brullen zal, dan zullen de kinderen van de zee af al bevende aankomen. 11Zij zullen bevende aankomen als een vogeltje uit Egypte, en als een duif uit het land van Assur; en Ik zal hen doen wonen in hun huizen, spreekt de HEERE. 12Die van Efraim hebben Mij omsingeld met leugen, en het huis Israels met bedrog; maar Juda heerste nog met God, en was met de heiligen getrouw.