Kidung Agung 8

1Ah, seandainya engkau seperti saudara laki-laki bagiku, yang menyusu pada buah dada ibuku! Apabila aku bertemu denganmu di luar, aku akan menciummu, dan tidak seorangpun akan menghinaku. 2Aku akan menuntunmu masuk ke rumah ibuku, yang sudah mengajari aku. Aku akan memberimu minum anggur harum dari perasan sari buah delimaku. 3Tangan kirinya ada di bawah kepalaku, dan tangan kanannya memelukku. 4Aku menyumpahimu, hai putri-putri Yerusalem, jangan membangunkan dan jangan membangkitkan cinta sebelum ia menginginkannya. 5Siapakah ini, yang datang dari padang belantara, yang bersandar pada kekasihnya? Di bawah pohon apel, aku membangunkanmu. Di sana, ibumu kesakitan; di sana, dia kesakitan dan melahirkanmu. 6Pasanglah aku sebagai meterai di hatimu, sebagai meterai di lenganmu. Sebab, cinta itu kuat seperti maut, kecemburuan itu kejam seperti dunia orang mati. Nyalanya adalah nyala api yang berkobar-kobar. 7Air yang banyak tidak dapat memadamkan cinta, dan sungai-sungai tidak dapat menghanyutkannya. Seandainya ada orang yang memberikan seluruh kekayaan rumahnya demi cinta, dia akan sangat dihina. 8Kami mempunyai seorang adik perempuan, dan dia belum punya buah dada. Apa yang harus kami lakukan bagi saudara perempuan kami pada hari ketika seseorang meminangnya? 9Seandainya dia adalah tembok, kami akan membangun menara perak di atasnya. Namun, seandainya dia adalah pintu, kami akan memalanginya dengan papan-papan kayu aras. 10Aku adalah tembok, dan buah dadaku bagaikan menara. Dengan demikian, di matanya, aku ini seperti seseorang yang menemukan damai sejahtera. 11Salomo mempunyai kebun anggur di Baal-Hamon. Dia menyerahkan kebun anggurnya kepada para penjaga. Setiap orang akan membawa seribu keping perak untuk buahnya. 12Kebun anggurku, milikku sendiri, ada di hadapanku. Seribu keping itu adalah untukmu, hai Salomo, dan dua ratus keping untuk para penjaga buahnya. 13Hai engkau, yang tinggal di kebun-kebun, para sahabat mendengarkan suaramu. Biarlah aku mendengarkannya juga! 14Cepatlah, hai kekasihku, dan jadilah seperti seekor kijang, atau anak rusa jantan, di atas pegunungan rempah-rempah.

1Oh that you were like my brother, who nursed from the breasts of my mother! If I found you outside, I would kiss you; yes, and no one would despise me. 2I would lead you, bringing you into my mother’s house, who would instruct me. I would have you drink spiced wine, of the juice of my pomegranate. 3His left hand would be under my head. His right hand would embrace me. 4I adjure you, daughters of Jerusalem, that you not stir up, nor awaken love, until it so desires. Friends 5Who is this who comes up from the wilderness, leaning on her beloved? Under the apple tree I aroused you. There your mother conceived you. There she was in labor and bore you. 6Set me as a seal on your heart, as a seal on your arm; for love is strong as death. Jealousy is as cruel as Sheol. Its flashes are flashes of fire, a very flame of Yahweh. 7Many waters can’t quench love, neither can floods drown it. If a man would give all the wealth of his house for love, he would be utterly scorned. Friends 8We have a little sister. She has no breasts. What shall we do for our sister in the day when she is to be spoken for? 9If she is a wall, we will build on her a turret of silver. if she is a door, we will enclose her with boards of cedar. Beloved 10I am a wall, and my breasts like towers, then I was in his eyes like one who found peace. 11Solomon had a vineyard at Baal Hamon. He leased out the vineyard to keepers. Each was to bring a thousand shekels of silver for its fruit. 12My own vineyard is before me. The thousand are for you, Solomon; two hundred for those who tend its fruit. Lover 13You who dwell in the gardens, with friends in attendance, let me hear your voice! Beloved 14Come away, my beloved! Be like a gazelle or a young stag on the mountains of spices!

1Och, dat Gij mij als een Broeder waart, zuigende de borsten mijner moeder! dat ik U op de straat vond, ik zou U kussen, ook zouden zij mij niet verachten. 2Ik zou U leiden, ik zou U brengen in mijner moeders huis, Gij zoudt mij leren; ik zou U van specerijwijn te drinken geven, en van het sap van mijn granaatappelen. 3Zijn linkerhand zij onder mijn hoofd, en Zijn rechterhand omhelze mij. 4Ik bezweer u, gij dochteren van Jeruzalem! dat gij die liefde niet opwekt, noch wakker maakt, totdat het dezelve lust! 5Wie is zij, die daar opklimt uit de woestijn, en liefelijk leunt op haar Liefste? Onder den appelboom heb ik u opgewekt, daar heeft u uw moeder met smart voortgebracht, daar heeft zij u met smart voortgebracht, die u gebaard heeft. 6Zet mij als een zegel op Uw hart, als een zegel op Uw arm; want de liefde is sterk als de dood; de ijver is hard als het graf; haar kolen zijn vurige kolen, vlammen des HEEREN. 7Vele wateren zouden deze liefde niet kunnen uitblussen; ja, de rivieren zouden ze niet verdrinken; al gaf iemand al het goed van zijn huis voor deze liefde, men zou hem te enenmale verachten. 8Wij hebben een kleine zuster, die nog geen borsten heeft; wat zullen wij onze zuster doen in dien dag, als men van haar spreken zal? 9Zo zij een muur is, wij zullen een paleis van zilver op haar bouwen; en zo zij een deur is, wij zullen haar rondom bezetten met cederen planken. 10Ik ben een muur en mijn borsten zijn als torens. Toen was ik in Zijn ogen als een, die vrede vindt. 11Salomo had een wijngaard, te Baal-Hamon; hij gaf dezen wijngaard aan de hoeders, een ieder bracht voor deszelfs vrucht duizend zilverlingen. 12Mijn wijngaard, dien ik heb, is voor mijn aangezicht; de duizend zilverlingen zijn voor u, o Salomo! maar tweehonderd zijn voor de hoeders van deszelfs vrucht. 13O gij bewoonster der hoven! de metgezellen merken op uw stem; doe ze Mij horen. 14Kom haastelijk, mijn Liefste! en wees Gij gelijk een ree, of gelijk een welp der herten op de bergen der specerijen.