Ibrani 1

1Setelah di masa yang lampau, Allah berulang kali berbicara kepada nenek moyang kita melalui para nabi, 2pada hari-hari terakhir ini, Allah berbicara kepada kita melalui Anak-Nya yang telah dipilih-Nya untuk menjadi Pewaris atas segala sesuatu, yang melalui-Nya juga Allah menciptakan alam semesta. 3Ia adalah cahaya kemuliaan Allah dan gambaran yang sempurna dari sifat-Nya, Ia pula yang menopang segala sesuatu dengan firman kuasa-Nya. Sesudah melakukan penyucian dosa-dosa, Ia duduk di sebelah kanan Yang Mahabesar di tempat tinggi, 4sehingga Ia menjadi jauh lebih tinggi daripada para malaikat sebab Ia mewarisi nama yang lebih tinggi daripada nama mereka. 5Sebab, pernahkah Allah berkata kepada malaikat, “Engkau adalah Anak-Ku. Pada hari ini, Aku telah menjadi Bapa-Mu”? Mazmur 2:7 Atau, pernahkah Ia berkata tentang mereka, “Aku akan menjadi Bapa bagi-Nya, dan Ia akan menjadi Anak-Ku.”? 2 Samuel 7:14 6Akan tetapi, ketika Allah memperkenalkan Anak sulung-Nya kepada dunia, Ia berkata, “Biarlah seluruh malaikat Allah menyembah Dia.” Mazmur 97:7 7Tentang para malaikat, Allah berkata, “Ia membuat malaikat-malaikat-Nya menjadi angin, pelayan-pelayan-Nya menjadi nyala api.” Mazmur 104:4 8Sedangkan tentang Anak-Nya, Ia berkata, “Takhta-Mu, ya Allah, akan ada selama-lamanya. Tongkat kebenaran adalah tongkat Kerajaan-Mu. 9Engkau mencintai kebenaran dan membenci kejahatan. Karena itu, Allah, yaitu Allah-Mu, telah mengurapi Engkau dengan minyak sukacita melebihi sahabat-sahabat-Mu.” Mazmur 45:6-7 10Dan lagi, “Engkau, Tuhan, pada mulanya Engkau telah meletakkan dasar bumi, dan langit adalah buatan tangan-Mu. 11Bumi dan langit akan lenyap, tetapi Engkau akan tetap ada. Bumi dan langit akan usang seperti pakaian. 12Seperti jubah Engkau akan melipatnya, dan seperti pakaian, mereka akan diganti. Akan tetapi, Engkau tidak akan berubah, dan tahun-tahun-Mu tidak akan pernah berakhir.” Mazmur 102:25-27 13Dan, kepada malaikat yang mana Allah pernah berkata seperti ini, “Duduklah di sebelah kanan-Ku sampai Aku meletakkan musuh-musuh-Mu di bawah kuasa-Mu”? Mazmur 110:1 14Bukankah malaikat adalah roh-roh yang melayani, yang diutus untuk menolong orang-orang yang akan menerima keselamatan?

1God, having in the past spoken to the fathers through the prophets at many times and in various ways, 2has at the end of these days spoken to us by his Son, whom he appointed heir of all things, through whom also he made the worlds. 3His Son is the radiance of his glory, the very image of his substance, and upholding all things by the word of his power, when he had by himself purified us of our sins, sat down on the right hand of the Majesty on high; 4having become so much better than the angels, as he has inherited a more excellent name than they have. 5For to which of the angels did he say at any time, “You are my Son. Today have I become your father?” and again, “I will be to him a Father, and he will be to me a Son?” 6When he again brings in the firstborn into the world he says, “Let all the angels of God worship him.” 7Of the angels he says, “Who makes his angels winds, and his servants a flame of fire.” 8But of the Son he says, “Your throne, O God, is forever and ever. The scepter of uprightness is the scepter of your Kingdom. 9You have loved righteousness, and hated iniquity; therefore God, your God, has anointed you with the oil of gladness above your fellows.” 10And, “You, Lord, in the beginning, laid the foundation of the earth. The heavens are the works of your hands. 11They will perish, but you continue. They all will grow old like a garment does. 12You will roll them up like a mantle, and they will be changed; but you are the same. Your years will not fail.” 13But which of the angels has he told at any time, “Sit at my right hand, until I make your enemies the footstool of your feet?” 14Aren’t they all serving spirits, sent out to do service for the sake of those who will inherit salvation?

1God, voortijds veelmaal en op velerlei wijze, tot de vaderen gesproken hebbende door de profeten, heeft in deze laatste dagen tot ons gesproken door den Zoon; 2Welken Hij gesteld heeft tot een Erfgenaam van alles, door Welken Hij ook de wereld gemaakt heeft; 3Dewelke, alzo Hij is het Afschijnsel Zijner heerlijkheid, en het uitgedrukte Beeld Zijner zelfstandigheid, en alle dingen draagt door het woord Zijner kracht, nadat Hij de reinigmaking onzer zonden door Zichzelven te weeg gebracht heeft, is gezeten aan de rechter hand der Majesteit in de hoogste hemelen; 4Zoveel treffelijker geworden dan de engelen, als Hij uitnemender Naam boven hen geerfd heeft. 5Want tot wien van de engelen heeft Hij ooit gezegd: Gij zijt Mijn Zoon, heden heb ik u gegenereerd? En wederom: Ik zal Hem tot een Vader zijn, en Hij zal Mij tot een Zoon zijn? 6En als Hij wederom de Eerstgeborene inbrengt in de wereld, zegt Hij: En dat alle engelen Gods Hem aanbidden. 7En tot de engelen zegt Hij wel: Die Zijn engelen maakt geesten, en Zijn dienaars een vlam des vuurs. 8Maar tot den Zoon zegt Hij: Uw troon, o God, is in alle eeuwigheid; de schepter Uws koninkrijks is een rechte schepter. 9Gij hebt rechtvaardigheid liefgehad, en ongerechtigheid gehaat; daarom heeft U, o God! Uw God gezalfd met olie der vreugde boven Uw medegenoten. 10En: Gij, Heere! hebt in den beginne de aarde gegrond, en de hemelen zijn werken Uwer handen; 11Dezelve zullen vergaan, maar Gij blijft altijd, en zij zullen alle als een kleed verouden; 12En als een dekkleed zult Gij ze ineenrollen, en zij zullen veranderd worden; maar Gij zijt Dezelfde, en Uw jaren zullen niet ophouden. 13En tot welken der engelen heeft Hij ooit gezegd: Zit aan Mijn rechter hand, totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten? 14Zijn zij niet allen gedienstige geesten, die tot dienst uitgezonden worden, om dergenen wil, die de zaligheid beerven zullen?